Raf Yorumu: ... (@prafheimas)

ursula k. le guin'in diğer kitapları kadar ilgimi çekmeyen, benzer bakış ve temaların yinelemesi olduğu için de yer yer sıkan ama yine de aşk, özgürlük, devrim, mücadele, sanat, nasıl yaşamalı, ne yapmalı gibi kavramlar etrafında şekillenen, her biri kendi yolundan…devamıursula k. le guin'in diğer kitapları kadar ilgimi çekmeyen, benzer bakış ve temaların yinelemesi olduğu için de yer yer sıkan ama yine de aşk, özgürlük, devrim, mücadele, sanat, nasıl yaşamalı, ne yapmalı gibi kavramlar etrafında şekillenen, her biri kendi yolundan giden, oldukça canlı kişilerinin olduğu romanı. bu arada metis'ten şimdiye dek hoşuma gitmeyen tek kitap kapağı malafrena'nınki sanırım. gazete kağıdına sarıp öyle okunası korkunç bir kapağı var.. yetmezmiş gibi rahmetli guin de tek b*ktan ismi bu kitaba vermiş malaframnamaneyse ne diyordum, adını kapağını biçimselliği geçersek tabii ki güzel ansıdığım yaşanmış bir anımmışcasına belleğimde kalacak bir eseri, ruhannemizin. bazıları gogol'un paltosundan çıktıysa bazıları da guin'in memelerinden içiyor ve içecek. tadımlık bırakıyorum: "eski ideallerimle fiilen başardıklarım arasındaki uçurumu doldurmak için elimde sabırdan başka bir şey yok. " yapmak istediklerimizle yaptıklarımızın arasındaki o uçuruma sen sabır diyorsun, bense tanrıyı beklemek diyorum. yaratma işi o uçurumda, o yarıkta yapılıyor." " insanın kendi başına, kendisi için yaptığı dışında özgürlük yolu yoktur." " bir kadındı; eylem için, meydan okumak için eğitilmemişti, kadına düşeni yapmak üzere yetiştirilmişti: beklemek için. öyleyse bekleyecekti. çünkü bilinçle yapılan her eylem meydan okuma sayılırdı, bağımsızlık anlamına gelirdi, hayatı baştan aşağı değiştirirdi." " insan dışarıda beklemeliydi. fırtınadan, harcanmaktan, adaletsizlikten, ölümden kaçıp saklanacak yer yoktu. bir durak bir sığınak yoktu, sadece zamanı ve kötülükleri dışarıda bıraktığını sanıp güvence altındaymış gibi yapma alçaklığı, budalalığı vardı. ama hepimiz dışarıdayız ve hepimiz savunmasızız. ..ölümden başka güvenli evimiz yok. binalarımızın hiçbiri bizi koruyamaz, ne hapishaneler ne saraylar ne de rahat evler. ama buna karşılık uçsuz bucaksız ve aldırışsız gökyüzünün altında barınaksız ve savunmasız, yalnız, nihayet kendi başına olduğunu bilmenin görkemi ve gururu! bir hiç, kafası karışık, kederli, korkmuş, saf ..bir kız olmak- ..öte tarafta nihayet ruhunun çapını öğrenmek vardı."