Raf Yorumu: ... (@prafheimas)

Spoiler içeriyor insan olmanın sorumluluğundan kaçıp, kaçındıklarının sonuçlarından kaçamayanlar için ufuk açıcı bir kitap. kısaca kendimce sınıflandırıp değineceğim bu kaçış ( daha doğrusu savunma) mekanizmalarına: sahte fedakarlık: başkalarına karşı sorumluluğu kendine karşı sorumluluktan kaçmak için kullanmak. başkasını suçlama: sorumluluğu başkasına atma, koşulları…devamıinsan olmanın sorumluluğundan kaçıp, kaçındıklarının sonuçlarından kaçamayanlar için ufuk açıcı bir kitap. kısaca kendimce sınıflandırıp değineceğim bu kaçış ( daha doğrusu savunma) mekanizmalarına: sahte fedakarlık: başkalarına karşı sorumluluğu kendine karşı sorumluluktan kaçmak için kullanmak. başkasını suçlama: sorumluluğu başkasına atma, koşulları gerekçe gösterme. " eğer x böyle olmasaydı...." kötü talih: böyle olaylar hep beni bulur, kadersizlik. kendini lanetleme: her şey benim yüzümden oluyor, tek suçlusu benim. suçluluk duygusu ile yoğrularak uyuşma. kahır üzüntü kızgınlık: sürekli bu hislerle kendini boğma alışkanlığı sürekli bedensel yorgunluk: ruhsal kökenlidir. genelde çocukken fazla destek görmemiş kişiler ve fazla korunanlarda rastlanır. veya güvensizlik, yetersizlik, sevgisizlik, aşırı bağımlılık duyguları yol açar. çalışma tutkusu: sürekli olarak çalışmak kendine karşı sorumluluk değil aslında kendinden kaçıştır. senin yüzünden: sorumlu olduğu davranışın sonucunu üstlenmeme. kendini ortadan silme: bir kişiyi yaşamın merkezine koyma, tüm anlamı ona yükleme. başkasının isteklerini kendi isteği yapma. varoluşu daraltma, kendini ezdirme, aşırı bağımlılık ve sömürüye açıklık. içine kapanma: yaşamla ilintiyi daraltarak -neticede insan sosyal bir varlık ve varlığı ilişkilerinde açığa çıkar- kendinden kaçma. çevreyle sürekli savaş: sürekli düzeltemeyeceği şeylerle uğraşıp şikâyet ederek kendi içsel çatışmalarından kaçma. bireysellikten vazgeçme: derinlikten yoksun yaşam sürme. topluma uyma, kendini silme, otomatlaşma. günübirlik zevk ve eğlence: kafe, gece kulübü, bar, parti, sürekli alkol, uyuşturucu vs. ile sürüklenme. zaman öldürme. yorumun yaşamı aşması: teorik ve düşünsel olanın eylem alanını daraltıp yerine geçmesi ve yaşamın akışına engel olması. eşdeyişle lafla peynir gemisi yürümüyor. zamanı yönetmeme: sürekli erteleme, tembellik, bahane, özdisipline sahip olmamak. not: kendi sorumluluğunu üstlenmeyiş iyi sergilenirse beğeni toplar. iyi pazarlanırsa toplum gözündeki değerini artırabilir. bu, toplumun kendisinin de sağlıksız olduğunu gösterir. not: kendi seçiminin dışında yaşamanın bedeli mutsuzluktur. işlerin son ana bırakılması kişiyi mutsuz eder. çünkü artık seçim olmaktan çıkmış, zorunluluğa dönüşmüştür. not: iyi yaşama sorumluluğu iniş ve çıkışlarıyla yaşamı olduğu gibi kabul etme, duygusal tepkilerini gizlememe, çevredeki olaylara yüreklice katılabilme, kendine değer verme, başkalarına dengeli biçimde verme ve isteme, kendi istek sınır ve saygısını çiğnemeden kendi sorumluluğunu üstlenerek başkalarına olan sorumluluğu üstlenme. evet, insan olmak bu. dostoyevski'nin güzel bir sözüyle sonlandıralım: "her insan her şey karşısında her şeyden sorumludur."