Raf Yorumu: byfrodo (@byfrodo)

Spoiler içeriyor 🪶 Şimdi söyleyeceklerim Raif'in , Maria'nın ölümünden ve hamile olmasından habersiz olarak geçirdiği yıllara karşı olacak . Raif'e hem çok fazla kızıyor , hem de çok fazla üzülüyorum . O yalnız bir adamdı . Ve sevilmeyi hiç tatmadığından , ilk…devamı🪶 Şimdi söyleyeceklerim Raif'in , Maria'nın ölümünden ve hamile olmasından habersiz olarak geçirdiği yıllara karşı olacak . Raif'e hem çok fazla kızıyor , hem de çok fazla üzülüyorum . O yalnız bir adamdı . Ve sevilmeyi hiç tatmadığından , ilk kez biri tarafından sevilmesi ,onu bu duyguya muhtaç kıldı. Kendisini terk ettiğini sandığı insan için , ömrünü umutsuzluk içinde feda etti . Maria suçlu değildi , hatta fazlasıyla masumdu . Onun çocuğunu taşırken vefat etmişti . Fakat Raif bundan habersizdi . Maria'nın onu haksızlık ve kötülük ile bırakmış olduğu ihtimali bile , Raif'in hayatını mahvetmeye yetmişti . Peki ya , sevdiği kadının , aşık olduğu kadının öldüğünü aradan onca sene geçmeden evvel öğrenseydi ne olacaktı . Belki intihar edecekti . Belki kızına bile babalık edemeyecekti . Çünkü Raif'in bir hayatı yoktu . O , bir zamanlar hayaller ve kitaplar için , bir zamanlar Maria için ve son olarak da hiç aşık olmadan evlendiği karısı . Ve ondan olan çocukları için yaşadı . Onun ömründe ona dair bir şey yoktu . Bu beni derinden yaralayan şey oldu . Ona bu yüzden çok kızıyorum . Mesele bir insana daha güvenebilme gücünü bulabilmek değildi . Mesele , kendisi için geçireceği güzel günlerdi . Bir insan , başka bir insana duyduğu sevgi yüzünden , uğradığı hayal kırıklıklarına dayanarak kendinden vazgeçmemeli . Aksine kendine en çok sarılması gereken zaman bu zamandır . Terk edildiğini düşünmesi , başka şeyleri sevmesi gerektiğini öğretemedi ona . Aradan onca sene geçtikten sonra . Bir de onun hakkında yürüttüğü fikirler bütünüyle yanlış çıkınca , yıkılmaması olanaksızdı . Maria , onun güzel Maria'sı yine ona ait olan parçasının bebeğinin , ölmesine izin vermemişti . Fakat kendisi , güzel gözlerini yummuştu dünyaya . Aşkına kavuşamadan , kederi uğurlayamadan terk etmişti sevinci . Bu Raif için , ölüm demekti . İkinci olarak , Raif'e bir aile kurduğu için kızıyorum . Evlendiği kadının ve çocuklarının ne suçu vardı ? Onlar da Raif’e sevgi göstermediler tabii . Zaten Raif’de bu sevgiyi hak etmediğini söylemişti . Fakat böyle olmak zorunda değildi . Eğer kendisini bir parça sevseydi , hayatını bir hiç uğruna zehir etmeyecekti . Tuttuğu bir yas yoktu ki . Maria'nın ölmüş olma ihtimali , aklının ucundan bile geçmemişti . Bu acıyı , kendisine olan saygısından aşağı tutarak , yeniden sevebilir , ve sevilebilirdi . Nitekim, bir aile kurmuştu zaten . Fakat bu ailede , aynı hayatı gibi sessiz , boşa geçirilen zamanlarla donatılmıştı . Tene değdiğinde hissedilmeyen bir rüzgar gibi , anlamsızdı . Anlayacağınız Raif , kendine hiç şans vermedi . Bu durum ailesini de etkiledi . Ve Maria'nın değerli hatırası kirlendi . Çünkü Maria , her halükarda onun mutlu olabilmesini isterdi . Onun gibi sevmeyi bilen birinin , bu yüce duyguyu içinde öldürmesine anlam veremezdi . Maria konusuna gelirsek , mutluluğu tamamlanmadan öldü . Yeterince koku salmadan solmuş bir çiçek gibi , hikayesi bitmeden , öldü . Kederli ve sevgisizce geçirdiği ömründe , tam aşkı bulmuşken . Tam , bir evlat sevgisine nail olacakken , ilkbaharda ezilmiş çiçekler gibi hüzünlü bir mânâ bırakıp gitti dünyadan . O yarım kaldı , ben okurken yarım kaldım . Raif'e verdiği umut yeşermedi , böylece onunla olan hikayeside yarım kaldı . Kendi canından kanından olan kızını , öksüz ve yetim olarak bıraktı dünyaya . Kız sanki , anne ve babasının yarım kalmış hikayesinin hüznünü taşıyordu omuzlarında . En acı şey ona kalmış oldu , onun yalnızlığı anne ve babasının yalnızlığından daha acı olacaktır zannımca . 🌬️Kitap , her şeyiyle mükemmeldi . İşleyişiyle , düşündüren cümleleriyle . Kalbimde bıraktığı izle . Her şeyiyle çok anlamlıydı . Kitap çok güzel, fakat umuda dair bir şey barındırmıyor . O yüzden , karakterin hatalarına yoğunlaşarak anlattım . Her şeyde istisnasız olarak umut olmadıktan sonra , Raif gibi , daha ölmeden ceset gibi yaşayan canlılar olmamız kaçınılmaz . Oysa ben , duygularıyla yaşayan bir insanım . Ve dünya üzerinde , illa insan için değil bir çok neden için , sevilecek çok şey var . 🍃 “Yaşıyorsak , hala umut var demektir.” Seneca ✍️ ❄️“Dibinde bir ejderhanın yaşadığı bilinen bir kuyuya inecek bir kahraman bulmak , belli ki dibinde ne olduğu hiç bilinmeyen bir kuyuya inmek cesaretini gösterecek bir insan bulmaktan daha kolaydır .” ❄️“İnsanlara ne kadar çok ihtiyaç duyarsam , onlardan kaçma ihtiyacım da o kadar çok artıyordu .” ❄️“Bütün üzüntülerimiz , kızgınlıklarımız , hiddetlerimiz , karşımıza çıkan olayların anlaşılmadık , beklenmedik taraflarınadır . Her şeye hazır bulunmak ve kimden ne gelebileceğini bilen bir insanı sarsmak mümkün müdür ?” ❄️“Dünyada bana hiçbir şey , yaradılıştan üzgün bir insanın zorla gülmeye çalışması kadar acı gelmemiştir .” ❄️“Ben de yalnızım...” dedi . Bu sefer benim ellerimi kendi avuçlarının içine alarak , “Boğulacak kadar yalnızım!” diye devam etti , “Hatta hasta bir köpek kadar yalnız...” ❄️“Onların alıştıkları yerlerden sökülerek buraya getirildiğini ve böyle suni tedbirler , özenle yaşatılmaya çalışıldığını gördükçe biraz da durumlarına acırım . Biliyor musunuz , Berlin'de senenin ancak yüz gününde hava açık ve güneşli , iki yüz altmış beş gününde kapalıdır . Limonlukların projektörleri ve suni güneşleri bu ağaçların ışığa ve sıcağa alışmış yapraklarını doyurabilir mi ? Buna rağmen yaşıyorlar , kurumuyorlar ... Ama buna yaşamak denir mi ? Canlı bir varlığı kendisine uygun olan iklimden ayırarak , birkaç meraklının keyfi için bu berbat şartlara bağlamak bir tür işkence değil midir ? ” “Ama siz de bu meraklılardan birisiniz...” “Evet fakat buraya her gelişimde içim derin bir hüzünle doluyor!” “Ne diye geliyorsunuz öyleyse ?” “Bilmem.” Islak banklardan birine oturdu . Ben de yanına iliştim .Eliyle yüzündeki yağmur damlacıklarını silerek , “Ben buradaki bitkileri seyrederken biraz da kendimi düşünüyorum.” dedi .“Belki asırlarca önce bu ağaçlarla , bu garip çiçeklerle aynı yerlerde yaşamış olan atalarımı hatırlıyorum . Biz de bunlar gibi yerimizden sökülüp dağıtılmış değil miyiz ? ” ❄️“Buna rağmen dünyada ciddiye aldığım tek iş budur . Sırf bunun için resim yaparak geçinmek istemiyorum . Çünkü o zaman kendi istediğimi değil , benden istenileni yapmaya mecbur olacağım .Asla. Asla...Vücudumu pazara çıkarmayı tercih ederim . Çünkü onun bence önemi yok...” ❄️“Bu hâlimizle hepimiz acınmaya layığız ama kendi kendimize acımalıyız . Başkasına merhamet etmek , ondan daha güçlü olduğunu zannetmektir ki , ne kendimizi bu kadar büyük , ne de başkalarını bizden daha zavallı görmeye hakkımız yoktur . ” ❄️“Kız arkadaşlarım benimle arkadaşlık etmeyi ve fikirlerimi kabul etmeyi zevklerine ve rahatlarına aykırı buldular . Sevimli bir oyuncak olmak , onlara insan olmaktan daha kolay ve cazip geliyordu .” ❄️“İnsanlar birbirinin maddi yardımlarına ve paralarına değil , sevgilerine ve ilgilerine ihtiyaç duyarlar . Bu olmadıktan sonra , aile sahibi olmanın doğru ismi ,“birtakım yabancılar beslemek”di .” ❄️“Ben onu beklerken , evimi onun için hazırlarken ölmüştü . Hiç kimseye bir şey söylemeden , beni zora , sıkıntıya sokmamak için , bütün sırrını beraber götürmüştü.” ❄️“Asıl ben , otuz beş seneye yaklaşan ömrümde , ancak üç , dört ay kadar yaşamış , sonra , benimle ilgisi olmayan anlamsız bir kimliğin derinliklerine gömülüp kalmıştım .” ❄️“Gene dün akşam anladım ki hayatımdan o kadın çıktıktan sonra her şey gerçekliğini kaybetmiş , ben onunla beraber , belki de daha önce , ölmüşüm .” 💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜💜