Raf Yorumu: Tsugumo (@hanshiro)

Her izlediğimde daha çok sevdiğim ve giderek aşık olduğum büyük başyapıt.. Béla Tarr'ın sinemaya Vedasi... "Şimdi nereye gidiyoruz? Bütün güneşlerden uzağa mı? Durmadan düşmüyor muyuz? Öne, arkaya, sağa, sola, her yere düşmüyor muyuz? Hâlâ bir yüksek ve alçak kavramı var…devamıHer izlediğimde daha çok sevdiğim ve giderek aşık olduğum büyük başyapıt.. Béla Tarr'ın sinemaya Vedasi... "Şimdi nereye gidiyoruz? Bütün güneşlerden uzağa mı? Durmadan düşmüyor muyuz? Öne, arkaya, sağa, sola, her yere düşmüyor muyuz? Hâlâ bir yüksek ve alçak kavramı var mı? Sonsuz bir hiçlik içinde aylak aylak dolaşmıyor muyuz? Yüzümüzde boşluğun nefesini duyumsamiyor muyuz? Hava şimdi daha soğuk değil mi? Geceler gittikçe daha fazla karanliklaşmıyor mu? Tanrı öldü! Tanrı öldü! Onu öldüren biziz!” bu alıntıdan yola çıkan usta yönetmen Bela Tarr, Firedrich Nietzsche'nin 1889'da Torino'da yürürken bir fayton sürücüsünün tüm kırbaç darbelerine rağmen hareket etmeyi reddeden atın boynuna hüzünle sarılarak ağlamaya başladığı meşhur hikayesini kendi bakış açısını ile anlatıyor... Film baştan sona bir sanat eseri. her bir sahnesi ayrı bir güzellikte.. Filmin giriş sahnesinde ki atin gelişinde asalet akıyor resmen.. Arkadan gelen Mihály Vig'in eseri.. Bu müzik ile sahne uyumu unutulmaz derecede etkileyici. Filmin bitiminde bile tekrar izleyesim geliyor. Sinematografi üst düzey, oyunculuklar inanılmaz iyi.. az diyalog olmasına rağmen film izlettiriyor kendisini.. Siyah beyaz çekilmesi film için daha uygun olmuş.. Macar sinemasına yön vermiş büyük bir yönetmen.. Fazla bilinmemesi çok üzücü... Kesinlikle ölmeden önce izlenmesi gereken bir başyapıt.. Hayata bakış açınızı değiştirecek kadar etkileyici... Son olarak Nietzsche'den bir alinti bırakıyorum.. "Öyle bir hayat yaşadım ki Cenneti de gördüm cehennemi de Öyle bir aşk yaşadım ki Tutkuyu da gördüm pes etmeyi de Bazıları seyrederken hayatı en önden Kendime bir sahne buldum oynadım Öyle bir rol vermişler ki Okudum okudum anlamadım Kendi kendime konuştum bazen evimde Hem kızdım hem güldüm halime Sonra dedim ki "söz ver kendine" Denizleri seviyorsan, dalgaları da seveceksin Sevilmek istiyorsan, önce sevmeyi bileceksin Uçmayı seviyorsan, düşmeyi de bileceksin Korkarak yaşıyorsan, yalnızca hayatı seyredersin Öyle bir hayat yaşadım ki, son yolculukları erken tanıdım Öyle çok değerliymiş ki zaman Hep acele etmem bundan, Anladım.."