Raf Yorumu: Bera Nur (@levieden)

Birçok insanın filmiyle tanıdığı bir kitabın yorumuyla geldim bugün! Kitaba geçmeden önce çok ama çok sevdiğimi söylemeliyim. Kitap öncelikle Kutluhan Kutlu’nun ön sözüyle başlıyor. Fakat ben kitabı bitirdikten sonra orayı okumanızı tavsiye ederim. Kitabı özümsemek için güzel olacaktır. Jinn ve…devamıBirçok insanın filmiyle tanıdığı bir kitabın yorumuyla geldim bugün! Kitaba geçmeden önce çok ama çok sevdiğimi söylemeliyim. Kitap öncelikle Kutluhan Kutlu’nun ön sözüyle başlıyor. Fakat ben kitabı bitirdikten sonra orayı okumanızı tavsiye ederim. Kitabı özümsemek için güzel olacaktır. Jinn ve Phyllis gezegenler arası yolculuğun yaygın olduğu bir zamanda uzayda bir tatile çıkmışlardır ve yolculukları esnasında bir cismin uzayda süzüldüğünü görürler. Bunun bir şişe -içinde kağıt olan bir şişe- olduğunu anladıklarında şişeyi yakalamaya karar verirler. İçinden Dünya dilinde yazılmış kağıtlar çıkar ve şu satırlarla başlıyordur: “Bu yazıyı uzaya emanet ediyorum, kendimi kurtarmak için değil ama yardım etmek için, belki insan ırkını tehdit eden korkunç felaketi haber etmek için. Tanrı yardımcımız olsun! Ben Ulysse Mèrou, ailemle birlikte bir uzay aracılığıyla yola çıktık. Uzun yıllar yetecek desteğimiz var. Meyve sebze ekip biçtiğimiz ve kümesimizin olduğu bir avlumuz var. Hiçbir şeyin özlemini çekmiyoruz. Belki günün birinde kendimize konuksever bir gezegen buluruz. Söylemeye pek cesaret edemediğim bir dilek bu ama işte buradaki, açık sözlülükle kaleme aldığım maceram.” Bu satırlardan da anlaşılacağı gibi kitap Ulysse’nin yaşadıklarına odaklanıyor ilerleyen sayfalarda. Hikaye içinde hikaye diyebiliriz belki de. Bu maceranın detayları hakkında pek bir şey söylemek istemiyorum çünkü kitabın isminden az çok tahmin etmişsinizdir zaten. Ben yazarın harika bir iş çıkardığını düşünüyorum. Yazıldığı dönemi/ yılı göz önüne alırsak teknik açıdan var olan birkaç eksikliği (hata demek istemiyorum) göz ardı edebiliriz diye düşünüyorum. Konu hakkında bilimsel anlamda daha fazla bilgiye sahip olanların bu eksiklikler gözüne çarpabilir fakat bu kitabın çok iyi olduğu gerçeğini değiştirmiyor. Avlanma sahnesinde Ulysse’nin bir hayvan (!) gibi içgüdülerine uyarak kaçması, özellikle politikacılara yapılan göndermeler, evrende yalnız olamayacağımız fikri, insan gerçekten de en üstün canlı mıdır sorusu, taklitçilik ve yaratıcılık hususları, tarihteki yaşanan yükseliş ve çöküş dönemleri, evrim, hayvanlar (!) üzerinde yapılan deneyler ve o son vurucu sayfa! Ben çok ama çok sevdim! Sizlere de şiddetle öneririm 💕. Sağlıcakla kalın.