kevj (@levieden)

Füruzan’ın öykülerini nasıl anlatsam bilemedim. Zor bir dili yok ama hissettirdikleri sebebiyle insanı alıp götürüyor sanki başka diyarlara, bize çok yakın ama bir yandan da çok uzak eski İstanbul sokaklarına, mahallelerine, her biri sırtlarında ağır yaşamlarını taşıyan insanların öykülerine. İşte…devamı

levieden 2 years ago

A Summer at Grandpa's

Hsiao-Hsien Hou

1 Gönderi

koridorun bir ucundan diğerine koşup çoraplarınla kaymak, yere sırt üstü uzanıp bacaklarınla bisiklet sürer gibi yapmak, eşyalarını takas etmek, mahallenin / köyün delisinden kaçmak, ağaca tırmanmak, kardeş kavgaları, kulak misafir olunan bazı şeyler, anlayamamak ama birçoklarından daha çok anlamlandırmak, bile…devamı

levieden 2 years ago

Blue Gate Crossing

Chih-yen Yee

1 Gönderi

hoş bi filmdi ya, kendini keşfetmeye adım atmanın öyküsüydü diyebilirim tek kelimeyle. son sahnesi de baya hoşuma gitti.

levieden 2 years ago

OKUMA MARATONU DUYURUSU Geçen sene de yine yakın bir zamanda (bayram tatiliydi) bir okuma maratonu yapmıştık burada. Bayram dolayısıyla katılamayanlar olmuştu bu nedenle bayramdan sonrayı ve işlerimin biraz seyreldiği bir zamanı seçmek istedim. Bir diğer sebep de sanırım reading slump’a…devamı

levieden 2 years ago

Direniş

Ernesto Sabato

1 Gönderi

Ernesto Sabato’nun “Çılgın bir umutla yataktan kalktığım günler, daha insanca bir dünya ihtimalinin ulaşılabilir olduğunu hissettiğim anlar vardır. Bu, o günlerden biri. Ve sonra, şafak vakti, bir yangın tehdidi karşısında yardım istemek için sokağa fırlayan biri gibi ya da tam…devamıErnesto Sabato’nun “Çılgın bir umutla yataktan kalktığım günler, daha insanca bir dünya ihtimalinin ulaşılabilir olduğunu hissettiğim anlar vardır. Bu, o günlerden biri. Ve sonra, şafak vakti, bir yangın tehdidi karşısında yardım istemek için sokağa fırlayan biri gibi ya da tam ufukta kaybolmak üzereyken yakında olduğunu bildiği, ama kentin gürültüsüyle ve görüşü bozan reklam panolarıyla sağırlaşmış bir limana hareketle son bir işaret gönderen bir gemi gibi ivedilikle, neredeyse el yordamıyla yazmaya koyuluyorum.” diyerek başladığı bu eserde modern dünyanın, kapitalist sistemin bizden alıp götürdüğü değerler, duygular üzerine şiirsel diyebileceğimiz bir anlatım söz konusu. Bu anlatım yer yer yitirilen değerlere yönelik bir ‘ağıt’a yaklaşsa da bunu tamamen bir ‘nerede o eski günler’ havasıyla yapmayıp eskinin değerleriyle günümüzün getirilerini birleştirip koşuşturmalardan uzak, rahat bir nefes alabileceğimiz bir dünya umuduyla anlatıyor ve bizi de umut etmeye, harekete geçmeye çağırıyor. “Ekranda ışımayan hiçbir şeyi görmüyoruz; bize desibellerle yüklü olarak gelmeyen hiçbir şeyi duymuyoruz; ne de kokuları alıyoruz.” “İnsan bu sürekli duygusal müdahaleyi hiç karşı koymadan kabul etmeye alışmaktadır. Ve bu edilgen kabulleniş sonunda zihinsel bir esarete, gerçek bir köleliğe dönüşecektir.” Diyerek bu hipnoz haline karşı insanları “direniş”e çağırıyor aslında bu kitapla diyebiliriz. Bu direniş’in de birlikte, dayanışma içinde, birbirine dayanarak gerçekleşebileceğini savunuyor: “Duyarlı olduğumuz zamanlar, yani gözeneklerimiz insafsızca tıkanmadığında, insan varlığıyla olan yakınlık bizi sarsar, bize ilham verir ve bizi her zaman ötekinin kurtardığını fark ederiz.” Bunu savunurken de gerçekçiliğini koruyarak insanın özündeki yalnızlığını ya da yalnızlaştırıldığını göz ardı etmiyor ve şöyle diyor: “sanki ötekiler bizi rahatsız eder, bize zaman kaybettirir. Bu durum insanı onca kişinin arasında, belki de onca kişinin varlığı nedeniyle korkunç bir şekilde yalnız bırakır; otizm yayılır.” (Bu yalnızlaşmanın en büyük sebebi olarak da yine kapitalist sistemin getirisi olan competition [rekabet] olduğunu iddia ediyor. Birinin üstüne basıp geçerek yükselme arzusu, buna mecbur hissetmemiz ve bir çare göremeyişimiz de yine bu post-modern dünyanın bir getirisi olarak karşımıza çıkıyor ona göre). 6 bölümden oluşan kitapta (I. Küçük ve Büyük, II. Eski Değerler, III. İyi ve Kötü Arasında, IV. Toplum Değerleri, V. Karar ve Ölüm, VI. Direniş) tam yüzyıl yaşayan ve Latin Amerika edebiyatının son büyük klasik yazarlarından biri olarak nitelenen Ernesto Sabato’nun bir asra sığdırdığı gözlemlerinin, yaşanmışlıklarının ve elbette ki direnişinin şarkılarını dinliyoruz. Eğer kulak verirsek elbette.

levieden 2 years ago

Sen İnandır

Evren Karabiyik Günaydin

32 Gönderi

klasik, beyninizi çok kullanmayı gerektirmeyecek yaz aşkı filmlerindendi. işin teknik detaylarına girersek baya baya kötü çekim açıları falan, hikaye akışı zaten.. ama napalım herkesin bir guilty pleasure’ı vardır wşkddhdş ben şahsen ekin koç için izledim, boşluğuma denk geldi diyelim .d…devamı

levieden 2 years ago

Yi Yi

Edward Yang

8 Gönderi

Why are we afraid of the first time? Everyday in life is a first time. Every morning is new. We never live the same day twice. We are never afraid of getting up every morning. Why? Herkesin okul formaları aynıydı…devamı

levieden 2 years ago

Satürn Evleri 5. Cilt

Hisae İvaoka

1 Gönderi

Neden bilmiyorum ama bu cildi çok sevdim. Bazı umutların yeşerişi, bazı işlerin halloluşu, lezzetli yemeklerin yenilmesi, bazı ortak duyguların paylaşımı, kendi küçük dünyandan çıkıp başkasının dünyasına adım atmak ve bu dünyaya güzellikler ekleyerek genişletmek... Belki seriye uzun bir ara verdiğim…devamı

levieden 2 years ago

Güzel Bir Sabah

Mia Hansen-Løve

9 Gönderi

Film, bekar bir anne olan Sandra’nın nörodejeneratif bir hastalığı olan babasına annesinin, kardeşinin ve babasının şimdiki sevgilisi olan Leila’nın da yardımlarıyla uygun bir bakımevi / hastane bulmaya çalışmalarını ve bu süreçte yaşadıklarını anlatıyor diyebiliriz. Bu süreçte Sandra asıl odak noktamız…devamıFilm, bekar bir anne olan Sandra’nın nörodejeneratif bir hastalığı olan babasına annesinin, kardeşinin ve babasının şimdiki sevgilisi olan Leila’nın da yardımlarıyla uygun bir bakımevi / hastane bulmaya çalışmalarını ve bu süreçte yaşadıklarını anlatıyor diyebiliriz. Bu süreçte Sandra asıl odak noktamız olduğu için onun hayatındaki gelişmeleri de takip ediyoruz. Gelişme dediğimse evli bir adam olan ve bir süredir görüşemediği arkadaşı Clement ile bir ilişkiye başlamalarını ve iş (çevirmen kendisi), ev ve kızıyla uğraşmasını izliyoruz. Filmde eksik bulduğum bazı noktalar var: Mesela film boyunca sadece Sandra’nın düzenli olarak babasını ziyaret edişini ve ilgilenişini görüyoruz. Evet, anne her ne kadar eşinden boşanmışsa da o da baya ilgili, diğer kız kardeş de geliyor arada küçük işleri halletmek için ama bunların hepsi hastaneye veya bakım evine yatırmak için. İşte tam da burada kız kardeşin neden Sandra kadar gelmediğinin ya da boşanmalarına rağmen anne karakterinin neden zahmet ettiğinin nedenlerini öğrenmek isterdim. İkinci olarak Clement karakteri bence hikayeye pek de bir şey katmıyordu. Yani düşünüyorum, Clement’in sahnelerini çıkarsak çok da bi şey fark etmezdi bence. Lea’yı ve oyunculuğunu seviyorum ama bence burada oynadığı Sandra karakterinin oluşturulmasında bazı noktalar atlanmış gibi geldi bana. Üçüncü olarak Sandra’nın kızını canlandıran çocuk karakterin oyunculuğu cidden çok kötüydü. Yani başka birini bulamamışlar mı? Elbette ki çocuk oyunculardan inanılmaz bir performans beklemiyorum ama hiç beğenemedim yani. Filmde tek sevdiğim karakter sanırım hastalığından önce felsefe profesörü olan baba karakteriydi. Kendi otobiyografisini yazmak için aldığı notlar bence filmin en can alıcı noktalarından biriydi. Bir diğeri ise artık evinde kalamayacağından boşaltılan eşyalarıydı. Kitapları onun için çok önemli olduğundan Sandra kitaplarının bir kısmını babasının öğrencilerine verme kararı alıyor ve orada kızıyla arasında geçen diyaloğu ve adeta “kişiliğinin somut hale geldiği” kitaplarından bazılarının gösterilmesi çok hoşuma gitti. Duyularını yitirmek korkunç bir şey olsa gerek. Nerde olduğunun, ne yaptığının farkında olmamak... Hayal bile edemiyorum. Oyuncu gerçekten çok başarılı bir iş çıkarmış burda. Son olarak filmin renk tonunu ve açılış sahnesini çok sevdim. Sadece anlatmak istediği şeyi bana anlatamadığı için değil de geçiremediği için mutsuzum. Merak ediyorsanız izleyebilirsiniz elbette ama hem baba karakterinin hem de Sandra karakterinin içinde bulunduğu durumları ayrı ayrı anlatan çok daha iyi örnekler var bence. Keyifli seyirler.

levieden 2 years ago

Kanojo to kanojo no neko

Makoto Shinkai

3 Gönderi

Your Name, Weathering with You, 5 Centimeters per Second gibi filmleriyle ünlü olan Makoto Shinkai’nin 5 dakikalık kısa filmi She and Her Cat. 5 dakika olduğu için konusundan bahsetmeyeyim (zaten pek de bir konusu yok). Kısaca kedinin ağzından anlatılıyor diyeyim…devamı