Raf Yorumu: ... (@prafheimas)

Spoiler içeriyor dostoyevski'nin rusya'da nihilizmin yaygınlaştığı bir dönemi siyasi çalkantılarıyla birlikte anlattığı romanı. nihilizmin en keskin elestirilerinden birini yapar dostoyevski eserinde, toprak köleliğine karşı olsa da devrimci demokratlarla da uyuşmaz. batıya yönelmeyin, ulusal degerleri koruyun ve hiristiyan degerlerine geri dönün der. nihilizme…devamıdostoyevski'nin rusya'da nihilizmin yaygınlaştığı bir dönemi siyasi çalkantılarıyla birlikte anlattığı romanı. nihilizmin en keskin elestirilerinden birini yapar dostoyevski eserinde, toprak köleliğine karşı olsa da devrimci demokratlarla da uyuşmaz. batıya yönelmeyin, ulusal degerleri koruyun ve hiristiyan degerlerine geri dönün der. nihilizme inançsızlığın bir sonucu olarak bakar. eserde en belirgin nihilist kişisi stavrogindir. egoizm, manasızlık, yadsıma ve amaçsızlık içinde kavrulurken sonu yıkım olur.(n. coşkun karataş) "stavrogin inanırsa inandığına inanmaz, inanmazsa inanmadığına inanmaz."(sisifos söyleni) "krillov: yaşamak acı çekmektir, yaşamak korku duymaktır. ..yeni bir insan gelecek, gururlu, mutlu: ona göre ölüm ve doğum aynı şey olacak. yeni insan odur! acıyı, korkuyu yenecek. kendisi tanrı olacak. öteki tanrı olmayacak! taşta can acısı yok, taştan gelen korkuda acı var. tanrı, ölüm korkusunun verdiği acıdır. can acısını ve korkuyu yenen kendisi tanrı olacak." tarkovski'nin kurban filminde ölüm diye bir şey yok oğlum, ölüm korkusu var sözlerini anıştırıyor krillov'un taş metaforu. krillov'a göre kişinin tek özgürlüğü kendini öldürmeye gücünün yetmesidir. sadece kaybetmeye razı olduğumuz veya gözden çıkarabildiğimiz şeyler bizimdir, der ursula guin de. acaba ölümden korkunca, yaşamı gözden çıkaramayınca körlemesine bağlıyor olabilir mi bizi? peki krillov'a göre bu niçin insanı alçaltıyor? bence salt ölüm korkusu insanı yaşama bağlıyorsa kişi ölmemek için her şeyi yapabilir, demektir. sokrates baldıran zehrini nasıl tereddütsüz içebildi mesela? ölümden korkmadığı için. daha doğrusu yaşama arzusunun kararlarını etkileyip onu alçaltmasına izin vermediği için. ölümü aştığı için yaşarken. sorgulanmamış bir hayat yaşamaya değmezdi zaten ona göre. zehri içerek kendisinin tanrısı olmuştu, özgürdü. yaşamak için yaşama boyun eğmek onur kırıcıydı. tıpkı yaşamaya evet, hayatta kalmaya hayır. mottosundaki gibi. belki krillov'un arzu ettiği yeni insan da böyle birisidir. "varvara petrovna: sadaka vermek zevki, ahlak dışı bir zevktir. zenginliğinden, gücünden, dilenci ile kendisi ile yaptığı karşılaştırmadan memnun olan zengin kişinin zevki. sadaka hem vereni hem alanı bozan bir şeydir; üstelik de amacına ermez. çünkü yoksulluğu artırmaktan başka bir işe yaramaz." "yüzbaşı lebyadkin: bir hamam böceği vardı şu dünyada doğuştan bir yaktı yaşamak kendisine bir gün düşüverdi, sineklerin yiyeceği bir besinle dolu bardağın içine." bu şiirdeki hamam böceği ile kafka'nın gregor samsa'sı arasında bir bağlantı kurulabilir mi acaba diye sormadan edemiyorum ayrıca.