Raf Yorumu: Kitap Katili Güncesi (@kitapkatili)

Japon edebiyatından okuduğum ikinci kitap. Okurken yazarın anlatımda bakış açısı sürekli değişiyor. Bazen ben bakış açısı, bazen gözlemci bakış açısı, bazen de ilahi bakış açısıyla anlatıyor. Bu özelliğinin sürükleyiciliği bozacağını düşünmüştüm ama hiç de bozmuyor. Kitap bitene kadar çok akıcı…devamıJapon edebiyatından okuduğum ikinci kitap. Okurken yazarın anlatımda bakış açısı sürekli değişiyor. Bazen ben bakış açısı, bazen gözlemci bakış açısı, bazen de ilahi bakış açısıyla anlatıyor. Bu özelliğinin sürükleyiciliği bozacağını düşünmüştüm ama hiç de bozmuyor. Kitap bitene kadar çok akıcı ve ilgi çekici. Ogai Mori Japon edebiyatına batı tarzını ilk getiren yazarmış. Biyografisi de çok ilginç yine. Biraz araştırmanızı öneririm. Kitapta bence bu ilk olmanın acemiliği görülüyor. Tanzimat Dönemi romanlarında aldığım aynı hisleri aldım. Durağan, olaysız bir kitap. Daha çok atmosfer kitabı. Hikayede aşırı bir olay olmamasına rağmen kendini sıkmadan okutuyor. Japonya'nın o dönemini çok güzel anlatıyor. Tüm ayrıntılarıyla dönemi çok güzel betimliyor. O ortama okurken sokuyor, bence hikayenin aşırılığı olmamasına rağmen sıkmamasının sebebi bu. Bizi de içine soktuğundan gerçek hayat gibi olması gayet mantıklı geliyor. Kitabın finali benim için çok ters köşeydi. Ama hiç de hoşlandığım bir ters köşe olmadı çünkü kitabın bence bir sonu yoktu nerdeyse. Bu yüzden başlamadan önce tatmin edici, noktalayıcı bir final beklemeyin. Kitabın böyle ilginç bir şekilde, sonlanmadan bitmesi benim için garipti. Bittiğinde ne hissedeceğimi bilemedim bu yüzden. Beğensem mi, beğenmesem mi?.. En sonunda beğendiğime karar verdim çünkü okuma süreci güzeldi ve sonu bu özelliği yüzünden ilginçti. Özetle kitabı beğendim, okurken çok akıcıydı ve dönemin atmosferini çok güzel yansıtıyordu. Japon edebiyatına giriş için güzel bir kitap olabilir. Tavsiye ederim. "Can sıkıntısı denen duyguyu geçim sıkıntısından kurtulduğu an öğrenmişti." "Kendisi fena bir şey yapmadığı halde insanlarca kötü görülmekten kurtulamıyordu. Ona acı veren şey buydu." "Dünyanın insanın isteklerine olan kayıtsızlığı çok rahatsız ediciydi." "Ben hep insanlarca aptal yerine konula konula ömür geçirdim. Yine de vicdan sahibi insanlar için kandırılmak kandırmaktan daha iyidir." "En iyisi hiçbir şey söylememek. Ama sessiz kalmak neyi çözecek ki?"