Raf Yorumu: Seris_Comment (@seris

Nitram Bu hafta nedense psikolojik türlerle ilgilendim buna sebepte aslında günümüzün depresyonu olan yalnızlık hissini hissetmemdi. Film bir tür gerçek hikâye türüne dayansa da kişilerin “silahsızlanma” mesajını alttan alttan işlen metni ile bilgilendirici mesajını harika veriyordu. Yönetmeni Justin Kurzel aslında…devamıNitram Bu hafta nedense psikolojik türlerle ilgilendim buna sebepte aslında günümüzün depresyonu olan yalnızlık hissini hissetmemdi. Film bir tür gerçek hikâye türüne dayansa da kişilerin “silahsızlanma” mesajını alttan alttan işlen metni ile bilgilendirici mesajını harika veriyordu. Yönetmeni Justin Kurzel aslında hem Snowtown, Macbeth ve Ture History of the Kelly Ganga filmi ile tanıyor olsak da buralar da psikolojik türlerle sanki mastır yaptığı belliydi. Çünkü film senaryosu ile tam kusursuz ilerliyordu sinematografisi. Oyuncuların en başında ilerleyen baş karakterimiz Caleb Landry Jones piskanlitik analizlerini bizlere güzel verebiliyordu. Bunun dışında kişileştirilmiş dış görünüşü tamamen geçmiş dönemin psikolojik ve aile yaşantısına birebir uyuyordu. Aslında karakterimizin birçok kusuru tek ona mahsur değildi. Aile yaşantısının temelin de anne rolünü tamamen duygusuzca ilerleten anne çocuk ilişkisi aslında çok mat renkte ve siyah beyazın olmadığı bir tonda ilişkilerinin ilerlemesi en çok dikkatimi çeken özelliklerden birisiydi. Karakterini en iyi canlandıran oyuncularımıza lafım yok yönetmene saygımda sonsuz olduğu belli ama gelin görün ki süresi beni en bozan noktasıydı. Bu konu aslında önemli silahın yasa dışı noktalarında satılmaması ve çocukların eğitimsel ve kişisel gelişmelerine destek çıkılmasına yönelik verdiği mesaj güzeldi ama süresi beni gerçekten yordu. Belki de 1 saat 30 dakika olsaydı inanın film eşsiz olabilirdi. Çünkü sade tonda siyahın ve beyazın olmadığı mat ve ağır bir tonda ilerliyordu film. Kısa tutulsa bence inanın mesajını tam verirken unutulmaz bir film yapabilmişti yönetmen. Aslında filmde çok notalar ve virgüller vardı bunu gösterirken yönetmen insanın empati yeteneğine çok güçlü destekleme yapabiliyordu. Cannes ana karakter ödüllü olan film 2022’de İstanbul Film Festivali’nde de gösterilmesi ile 2 Festival’de de yer almıştır. Ben sevdim gerçek hikâye noktası ile, ben de sizi tutmadan Seri Yorumcu sıfatımla hemen filme almak isterim. Sonuçta ilerlememiz gereken çok yol var sorumluklarımızın dışında. Keyifli izlemeler diliyorum.