Raf Yorumu: ❥︎🇮 🇨 🇪 🇸 🇭 🇪 (@feristah)

Ay da 172 saat kitabını çok beğendiğim için görünüş olarak aynı zamanda ismende ona benzemesinden dolayı başladım ve başlar başlamaz o kitabı hissettirdi gibimsi. (Tabi çok fark var his bakımından benzer ama, uzaaay ve yasam 🤝🏻) Kitabın en basinda karakterin…devamıAy da 172 saat kitabını çok beğendiğim için görünüş olarak aynı zamanda ismende ona benzemesinden dolayı başladım ve başlar başlamaz o kitabı hissettirdi gibimsi. (Tabi çok fark var his bakımından benzer ama, uzaaay ve yasam 🤝🏻) Kitabın en basinda karakterin başına neler geldiğini ve nasıl bir durumda olduğunu öğrenerek başlıyoruz. Bence akıcı ve komik ayni zaman da sempatik bir dille yazılmış geldi bana.. Ve karakter yani yazar sürekli olarak durum bilgilendirmesi yaptıgından sanki kitabın içinden bir karaktermişsiniz hissi veriyor biraz, bana öyle geldi (başlarda.) Ve kitabı okurken beni düşündüren başka bir şey ölümünü hep bir sebebe bağlıyor olmasıydı karakterin. 400 gün yetecek olan yiyeceğim 30 gün yetecek o bu yahut şu ile hayatta kalma sayısını arttıyor gibi görünse bile belki açlık sebebi olmayacak ölümü için, ya da susuzluk. Aslında her an öleceğim diye sadece uzay da ya da bir yerde mahsur kalınca mi düşünmemiz gerekiyor? Hayatımızın belli bir günü yok ki o gün canımız bedenimizden ayrılsın. Her an bir başka sebepten ölebilme ihtimali var ve buna göre yaşamalıyız aslında. Evet nedense bunu bir düşündüm .d Düşünsenize uzayda tevafuk eseri başınıza bir şeyler geliyor ve ekibinizi sizi terk edip gitmesine rağmen tekrar uyanıyorsunuz Aslında ölmemişsiniz ve bu da yine tevafuk eseri oluyor sonra dünyadakilerin hepsi sizi ölü sanırken uzayda yaşam mücadelesi veriyorsunuz. Allah bilir dünyada cenazeniz olurken Aslında Siz uzayda bir yerlerde bir şeyler yapıyorsunuz -Gülmicem Gülmicem- Olm düşünmesi bile yasama sevincini alırken o mücadeleyi vermek? Ah be. Her neyse bu yarının sorunu! Deyip o mesele için bugünden kafası yormayarak yarına ertelemesi 👌🏻😎 dostum sen nasıl bir alfasın. Araya bazı espriler sıkıştırılmış anlayabilenler için hava hoş ama anlayamayanlar için de gülümseyetecek belirgin espriler yok. Kapalı mizah mı desem? Kitap başlarda olmasa da ilerledikçe soluksuz okunması gerekecek hale geliyor. Öyle ki heyecanlı. Kitabı okurken kitapta ki ciddiyet Marsta yaşanılabilinecek olduğuna inandırdı beni. Evet arkadaşlar ben uzaya ✋🏻 Ya hayır tabiki de. Adamın mantığından bilgisinden bir gramcık yok bende. Uyandığında düşündüğü şeylerle benim uyandığım da düşüneceğim şeyler arasında kilometre farkı olurdu. Ben direk Şehadet çekip ölümümü beklerdim .d Adam hala yaşıyor.. :) Marsta yaşamak için dünyadan bir şeyler kullanıp Dünya yaşam imkânı ile mars yaşama imkansızlığını açıklıyor bence. Yani niye zorlarsın ki? Neyse. Dikkat dikkat Biraz fazla bilgi içeren bir kurgu kitabı! Yani sıktı evet. Kesinlikle Ay da 172 saat kitabi gibi olamaaz. Nokta. 😁 Ara ara anlamasam bile yine de deney yapmak eğlenceliydi 👈🏻 Alışveriş mağazasında okurken bir şey fark ettim 👇🏻 Kitabı yabancı müzikle okumak daha bir zevkliymiş. Ama bu kitabı 👻 Adam esprisiyle güldürdü zekasıyla şaşırttı ve azmiyle.... Şiddetli bir şekil de beğendiğim bir kitap olamadı ama zevkliydi. Challengenin 2. Kitabı huuh 😌