Raf Yorumu: Kitap Katili Güncesi (@kitapkatili)

12 Kızgın Adam'a siyah beyaz ve eski bir film olduğu için ilk başta ön yargıyla yaklaşmıştım. Filmi uzun zamandır izlemek istiyordum ama sürekli erteliyordum. Bir ödev vesilesi ile izlemek benim için çok güzel oldu. Zaten filmi izlemeye başladığım ilk dakikalarda…devamı12 Kızgın Adam'a siyah beyaz ve eski bir film olduğu için ilk başta ön yargıyla yaklaşmıştım. Filmi uzun zamandır izlemek istiyordum ama sürekli erteliyordum. Bir ödev vesilesi ile izlemek benim için çok güzel oldu. Zaten filmi izlemeye başladığım ilk dakikalarda ne kadar güzel olduğunu fark ettim. İzlerken beni hiç sıkmadı, en baştan itibaren içine çekti ve film sırasında jüriler kararlarını değiştirirken bir yandan ben de düşündüm, sürekli sorguladım. Filmde farklı insanların psikolojilerini tahlil etmek de mümkündü. Mesela ön yargı ile dolu, agresif karakterlerin öne çıkmaya çalıştıklarında saldırganlaşmaları, diğerlerine hitap ederek konuşurken bile diğerleri umurlarında değilmiş gibi farklı bir şeyle uğraşmalarını vesaire gözlemlemek, diğer farklı karakter tiplerinin de davranış tiplerini görmek vesaire çok güzeldi. Bir buçuk saatlik bir film olmasına rağmen içinde bu kadar çok mesaj olması ve beni bu kadar etkilemesi çok güzeldi. İçinde çok güzel replikler de vardı. Mesela Jüri 9'un:" Bir hiç olmak çok üzücüdür beyler. İnsanlar hep aranmak ister, dinlenmek ister, hayatta bir kez de olsa önemli olmak ister." repliği çok güzeldi ve bunun gibi birçok beğendiğim replik de oldu. Film insanların çoğunluğa uyarak, sadece çoğunluğun onu yargılamasından kurtulduğunda, kendi vicdanıyla kendisini hiç yargılamadan ne kadar kötü, dehşet verici kararlar alabileceğine ve tek bir insanın bile ne kadar fark yaratabileceğine bir örnekti.. Filmin sadece en sonunda herhangi bir isim duymamız da filme ayrı bir tat kattı. Genel olarak çok düşündürücü bir filmdi. Birçok şey hakkında sorgulattı. Adalet, ön yargı, sürü psikolojisi, sorgulama vesaire... (Filmin üstünde durduğu şeyler hakkında zaten çok inceleme var, üstüne ben de yazmayacağım. Ama filmi anlamak, bakış açıları kazanmak için en azından birkaç tane okunması gerek bence.) Aynı zamanda çok akıcıydı ve her zaman bir sonraki düşünceyi, olayı bekledim. Tek mekan filmi olmasına rağmen hiç sıkmadı ve sürekli ilgiyi üstünde tuttu. Açıkçası tek mekan filmi olduğunu öğrendiğimde çok sıkılacağımı düşünmüştüm ama kesinlikle böyle olmadı. Aksine hem siyah beyaz olması hem de tek mekan filmi olması sanki filmin vermek istediği mesajları, dikkat çekmeye çalıştığı şeyleri destekledi. Kesinlikle IMDb sıralamasını hak ediyor, çok beğendiğim bir film oldu.