Raf Yorumu: Nubesh (@nubesh)

Filmin başlarında müzikten kaynaklı biraz gerildiğimi hatırlıyorum. Konusuna bakmadığım için de korku filmi falan zannetmiştim. Özellikle Claire'nin Virgil'i evine çağırdığında yüzyıllardır o konağa hapis olmuş bir Claire hayal etmiştim. Hatta topladığı o demir parçalarını birleştirdiğinde lambadan cin çıkar gibi kızın…devamıFilmin başlarında müzikten kaynaklı biraz gerildiğimi hatırlıyorum. Konusuna bakmadığım için de korku filmi falan zannetmiştim. Özellikle Claire'nin Virgil'i evine çağırdığında yüzyıllardır o konağa hapis olmuş bir Claire hayal etmiştim. Hatta topladığı o demir parçalarını birleştirdiğinde lambadan cin çıkar gibi kızın da o birleştirilen otomattan çıkacağını düşünmüştüm. Gerçi böyle olsaydı daha çok ilgimi çeken bir film olacaktı. Ama filmin kendi konusuna gelecek olursak; Virgil Oldman, tanınan ve işinde çok başarılı bir mezatçıdır. Sürekli antika ve değerli eşyalara belli bir fiyat biçer ve muzayedelerde açık arttırmaya sunar. Virgin Oldman'ın neredeyse sınırsız sayıda eldiveni vardır ve bu eldivenlerin hijyen sebebiyle takıldığını düşünürsek, aslında o kadar da titiz olmadığını görürüz. Eldiven takmasının başka bir sebebi vardır ki onu da filmin sonlarına doğru anlayacağız. Eldiven koleksiyonunun dışında bir de portre koleksiyonu yapan mezatçımız bu portreleri Billy adındaki bir arkadaşının adıyla aldırıp evinin gizli bir odasının duvarına asıyordu. Her biri farklı bir yüz, her biri farklı bir dokunuş olan bu tablolarda sanki aradığı bir şey vardı. Bunu da filmin sonunda ögreniyoruz. Bir gün Claire adındaki bir kadının konağını ve içindeki antika eşyaları satma isteğiyle Virgil'i araması, hikayenin başlangıç noktası oluyor. Bundan sonrası ise birbiriyle bağlantılı olaylar zinciri... Genel olarak filmi çok beğendiğim söylenemez. Yani daha farklı olabilirdi, daha akıcı, daha heyecanlı... Sıkılarak izledim ve filmin ortasında bile sonunun nasıl olabileceğini tahmin ettim. Ama itiraf etmeliyim ki sonunu doğru tahmin etmeme rağmen yine de ufak çaplı bir şok geçirdim. Özellikle Billy konusunda. Ve Billy bize her şeyin sahte olduğunu söylerken, aynı zamanda da uygulamalı olarak da gösterdi. "İnsanın duyguları sanat eserlerine benzer. Sahteleri yapılabilir. Tıpkı gerçek gibi görünebilir ama sahtedirler." " Her şeyin sahtesi yapılabilir, Virgil. Sevginin, acının, nefretin, hastalığın, iyileşmenin. Aşkın bile."