Raf Yorumu: Seris_Comment (@seris

Hatıraların Masumiyeti Annemle geçen diyaloglarımızdan biri de bana bahsettiği bu güzel kitabın bir filmi olduğunu duyunca çok heyecanlandım. Gerçekten beklentimin üstünde beklentiyi karşılayan tanıtımlı ve anlatımlı olan filminin her yönünü çok beğendim. Konusuna girmeden biraz büyülü bir ortam bırakacağım bu…devamıHatıraların Masumiyeti Annemle geçen diyaloglarımızdan biri de bana bahsettiği bu güzel kitabın bir filmi olduğunu duyunca çok heyecanlandım. Gerçekten beklentimin üstünde beklentiyi karşılayan tanıtımlı ve anlatımlı olan filminin her yönünü çok beğendim. Konusuna girmeden biraz büyülü bir ortam bırakacağım bu yorumumda, sizlerinde izlemesini mutlaka istiyorum. Orhan Pamuk'un Nobel Ödüllü olan kitabından esinlenen film, hem müzesi hemde İstanbul sokaklarını gösterirken, Köpek çetelerini ve vapur, taski ve Batı özlemini ilk Hilton Oteli ile gösterilmesi gerçekten bana çok büyülü bir ortam mış gibi geldi. Zaten Kemal'in Füsun'a karşı olan duygularından yola çıkartılarak yazdığı ve müzesini açtığı Orhan Pamuk gerçekten bizleri kitabından çıkan bir yaşama göstürmüş gibiydi. Gerçek usunruları ile müzesi ve İstanbul'un sokaklarına gösteren yapım, hiç bir karakterin başrol oynamadığı yerler de bile sizlere sanki varmış gibi göstermesi ve her kelimesine hayran kalacağınız usta yazarlık imzalarını görmeniz ile filmi daha çok seveceğinizi düşünüyorum. Aylan'nın tam 12 sene sonra gelmesi ile hatırlarını ve yeni İstanbul'a alışma sürecini arkadaşı ve üst komşusu olan Füsun çok farklı bakması ile bildiğiniz İstanbul'u keşfetmeye çıkmış gibi hissediyorsunuz. Küçük müzeler de hayatın var olduğuna ikna eden Orhan Pamuk nedense bu yazdığı ve bazı yerlerde anlattığı olayları ve kendisi ile bildiğin hayatını özetlemişti. Keza bunu Ara Güler'de yapmış gibiydi. Türkan Şoray'ın filmlerini de çekerken anlattığı tüm İstanbul'un geçmiş duyguları ve anıları ile dolu İstanbul'u bu filmden sonra gerçekten daha farklı bakarak ve her sokağını gezerek anlamak istiyorum. Yönetmen Grant Gee'nin üstlendiği film, Orhan Pamuk'un ve Ayla’yı seslendiren Pandora Colin'nin harika sesi ile bu büyülü ortamı desteklerken, müzesine gitmek ve Kemal'in aşkına tanıklık daha yakından olma isteği ile son paragrafım da geçiyorken, son sözlerinde ki anlamı ve gerçekten sonu kötü bitse de hayatı böyle sevmiş yani Füsun'u her şeyi ile sigarası, elbisesi, araç kullanımı ile sevişini aslında İstanbul'la bütünleştirmiş bir Kemal'i (Mehmet Ergen) tanıdık. Orhan Bey'e Kemal son sözünü söylerken "unutma" diyor ama bizimde unutamayacağımız son anısı ile. "Füsun'un fotoğrafını aşkla öptü ve ceketine göğüs cebine dikkatle yerleştirdi. Sonra bana zaferle gülümsedi. -"Herkes bilsin, çok mutlu bir hayat yaşadım.-" Bende yaşağım, bende seveceğim aynı Kemal gibi. Sizde sevin ve yaşayın, İstanbul bundan ibaret. Keyifli izlemeler.