Raf Yorumu: eylül the human (@endiv)

Spoiler içeriyor Perfect Blue hakkında daha önce gönderi atmıştım ama tekrar izleyişimde söyleyecek daha fazla şey buldum ve tekrar yazıyorum. Hem de sıcağı sıcağına yazıyorum. Mima aynaya bakıp "Hayır gerçeğim!" dedi ve ben klavyeye sarıldım. Bundan önceki gönderim de Perfect Blue'nun kitabı…devamıPerfect Blue hakkında daha önce gönderi atmıştım ama tekrar izleyişimde söyleyecek daha fazla şey buldum ve tekrar yazıyorum. Hem de sıcağı sıcağına yazıyorum. Mima aynaya bakıp "Hayır gerçeğim!" dedi ve ben klavyeye sarıldım. Bundan önceki gönderim de Perfect Blue'nun kitabı hakkındaydı. Kitapta olan çoğu şeyin filmde olmadığını söylemiştim. Evet doğru yok ama kitabın göndermeleri Mima'nın çektiği filmin içerisinde var. Kitaptaki deri soyma olayına filmde şöyle bir dialogla değiniliyor: +Katilin kurbanın derisini neden yüzdüğünü biliyor musun? -Zannedersem bu hareketten dolayı cinsel bir haz alıyor. +O bir şey olmak istiyor. -Pardon, bir ne? +Bir kadın ya da bir... Dialog burada yönetmen tarafından kesiliyor. Katil filmde sapık yerine Rumi. Kendisi kişilik bölünmesi yaşıyor, Mima'nın eski kariyerinden vazgeçmesine katlanamıyor ve kendisinin masum Mima olduğunu düşünüyor. Yani Rumi bir şey olmak istiyor, bir kadın ya da bir "pop idolü" Bu arada kitapla film arasında çok büyük farklar olmasının nedeni aslında Satoshi Kon'un Takeuçi'nin senaryosunu beğenmemesiymiş. Sadık kalması gereken şey Mima'nın pop idolü olmasıymış ve kitaptan birkaç isim kullanmış. Bunun dışında senaryoyu neredeyse baştan yaratmış. Kitap basit bir korku senaryosuyken film ters köşe bir animasyon/gerilim filmi oluvermiş. Ayrıca daha sonra bu filmden esinlenerek Black Swan filmi çekildi. (Ama bence perfect blue hâlâ çok daha üsttedir.) Değinmek istediğim bir şey de Perfect Blue'nun uğuldamaya benzer bir sountrack'ı var her duyduğumda tüylerimi diken diken ediyor. Acayip bir şey. Kulağa rahatsız edici gibi gelmiyor ama sizi rahatsız ediyor. Nasıl yaptılar bilmiyorum ama inanılmaz. Tekrar izlediğim filmler çok nadirdir. Bu filmi ilk izledikten sonra da saatlerce analizini okumuştum ve odamda bir posteri var. Kitabını okuduktan sonra daha iyi görebilmek için tekrar izledim ve hatta daha keyif alarak, daha çok detay fark ederek izledim. Yine gerdi beni. İzninizle şaheser kategorisine alalım. Bu arada kafamda dönüp duran replik... anata dare na no?