Raf Yorumu: kimmiş bu kalli? (@kalli)

Spoiler içeriyor ''O güzel insanlar o kırmızı kamyonete bindiler ve gittiler.'' Hüzünlenmek istediğim her an final sahnesini açıp izlediğim diziyi yeniden yadetmek istedim ve yeniden izlemeye karar verdim. Yıllar önce izlediğimle aynı heyecan, aynı eğlence ile izledim. Finalini defalarca kez izlemiş olmama…devamı''O güzel insanlar o kırmızı kamyonete bindiler ve gittiler.'' Hüzünlenmek istediğim her an final sahnesini açıp izlediğim diziyi yeniden yadetmek istedim ve yeniden izlemeye karar verdim. Yıllar önce izlediğimle aynı heyecan, aynı eğlence ile izledim. Finalini defalarca kez izlemiş olmama rağmen yine hüzünlendim. Yaşayabileceğiniz birçok duyguyu bir arada yaşatan, bol bol güldüren samimi bir dizi. Dizi anne ve babasını depremde kaybetmiş olan 5 kardeşin, Başeğmez'lerin öyküsünü anlatıyor. Kardeşlerin en büyüğü Sait. Yıllarca kardeşlerine hem anne hem baba olmuş, tüm dertlerine koşmuş, iki kadın arasında kalmış bir adam. Kardeşlerin ikincisi Nazım. Edebiyat aşığı, siyasete tutkun. Özgürce düşüncelerini herkese haykırmak istiyor. Kardeşlerin en duygusalı. Kardeşlerin ortancası Turgut. Dinibütün bir insan. Abisinin gözbebeği, kardeşlerinin en aklı başında olanı. Kardeşlerin dördüncüsü Orhan. Turgut'un tam tersine kardeşlerin en aklı havada olanı, beste yapmaya tutkun biri. Biraz saf, delidolu. Ve en küçükleri Aziz. Abisinin gözünde hâlâ küçük bir çocuk olan başı beladan kurtulmayan, atlara aşık Aziz. İşte adlarını bir edebiyatçıdan alan 5 kardeş bu. Biz de onların aşk, entrika, bela, komedi, dram dolu hikayelerini zevkle izliyoruz. Dizi o kadar iyi ki izlerken vaktin nasıl geçtiğini anlamıyorum. Sadece güldürü dolu sahneleri ile değil, eleştirileri, göndermeleri ile de tam anlamıyla bir başyapıt. Ki dizinin başına bela olan, apartopar bitirilmesine sebep olan da bu siyasi göndermeleri. İzlenecek daha çok dizi olmasa tekrar başlayabilirim, sonunda üzüleceğimi bile bile. Dizinin benim açımdan tek eksik yanı bazı kısımlarda olayların hızlıca geçilmesiydi, mesela Fahriye'nin neden geldiğini ve neden tekrar gittiğini öğrenmedik. Başka başka atlamalar, açıklıklar vardı. Onlarda olmasa tam anlamıyla 10/10'luk bir dizi olabilirmiş. Dizide beni en çok mutlu eden şey L&M göndermeleri oldu. Özellikle Sait'in İsmail abi'ye yaptığı göndermelerde gülümsemeden edemedim. Final sahnesi... Sanırım bu diziyi izleyen birçok kişinin aklında en hüzünlü sahne olarak yer edinen o an. Finalinde yetmezmiş gibi bir de L&M'nin müziğini çalmaları... Hâlâ daha dizinin Sait'in kardeşlerini uyandırdığı sahneden yeniden başlamasını umuyorum. Belki birgün o kırmızı kamyonet geri gelir...