Raf Yorumu: Seris_Comment (@seris

Kaygı Kaygı, evet Mubi'de izlediğim bir başka film olarak arşivime ekledim. İlk başta Türk filmi izlemek istiyordum ama sonra bulmadığım için sinir geçirdiğimden en son aman izleyeyim bari diyipte izlediğim filmdir. Konusu güzelliği hele ki bağladıkları 2 Temmuz 1993 Sivas…devamıKaygı Kaygı, evet Mubi'de izlediğim bir başka film olarak arşivime ekledim. İlk başta Türk filmi izlemek istiyordum ama sonra bulmadığım için sinir geçirdiğimden en son aman izleyeyim bari diyipte izlediğim filmdir. Konusu güzelliği hele ki bağladıkları 2 Temmuz 1993 Sivas katliamına bağlamalarını daha çok sevdim. Gelin neler yazmışım bakalım. Film 2017 çıkışlı olasa da, biraz eski zaman diliminde konu ve sahne içerikleri vardı gibi. Bir belgeselci olan Hasret'in aslında garip sesleri daha yakından hissetmesi sonucunda konu başlıyor aslında. Daha hassas bir kulağı olan Hasret bir anda evine kapanmasını ve unuttuğu şeyin anlamasını öğreniyoruz. Yan karakterlerde Serhat Midyat, Arın Kuşaksızoğlu, Selen Uçer, Nazan Kesal ve Özgür Çevik yer almaktadır. Bunları az çok görsekte, en önemli ana karakterimizi oynayan ve kendine bir daha oyunculuk anlamında aşık olduğumuz Algı Eke'yi görmekteyiz. Film ve anlattığı algı operasyonunu ve haberciliğin nasıl zamanla algıları değiştiğini tam göstermesi ile ilgi mi daha çok çekti. Filmde Hasret ve nice genç kadın ve erkek aslında neyi ve neden akıllarında olan şeyi nasıl unuttuklarını bilmeden bizlere hissettiren seneryosu ve sinematografisine bence çobuk ısınacaksınız. Yaptığım analizler sonucunda belli başlı kimselerin beğenmemesi bence sonunu baladıkları nokta olarak düşünüyorum. Çünkü hepsi: anlatımı, oynama biçimleri ve kamera açılarını ben çok beğendim. Evin içinde geçen noktaları ve hissettirdiği geçmiş yaşamlarını çok iyi veren yönetmen Ceyda Özgün Özçelik ve sinematografine hayran kaldığım Radoslaw Ladczuk'un ikili anlaşmalarına bayıldım. Zaten İstanbul, Sao Paulo, SXSW ve Berlin Festivallerine katılan filminin zaten 1 ödülü olması beni mutlu etsede keşke bir iki ödül alabilecek filmi bununla sınırlamasalardı diyebilirim. Nice sanatçının Sivas'da bir katılımda 10 bine yakın din adamlarının otellerini ve arabalarını yakması ve onları canlı canlı öldürmelerine hâlâ içim kan alıyorken, böyle güzel tekrardan gündeme getirmelerine bayıldım. Niçin hâlâ sanata, dine, ırka, cinsiyet ayrımına devam ediyoruz ve zorbaca hareketlerde bulunuyoruz anlamış değilim. Yeni eşit ve özgür bir Türkiye'de görüşmek dileği ile. Keyifli izlemeler.