Raf Yorumu: Mutlu insanın hikayesi olmaz.." (@sufle55)

Film bir ailenin tatil yolculuğu ile başlar, uzun yolu kısaltmak için karı koca bu şarkıyı bilebilecekmisin bakalım oyunu oynarlar, Handel'den bir parçayı adam bilemez, pamuk şekeri gibi masum ve tatlı hava jeneriğin başlamasıyla tedirginliğe döner ve müzik değişir John Zorn…devamıFilm bir ailenin tatil yolculuğu ile başlar, uzun yolu kısaltmak için karı koca bu şarkıyı bilebilecekmisin bakalım oyunu oynarlar, Handel'den bir parçayı adam bilemez, pamuk şekeri gibi masum ve tatlı hava jeneriğin başlamasıyla tedirginliğe döner ve müzik değişir John Zorn adeta olacakları anlatır. Film hakkında başka birşey yazmayacağım. Bence, Otomatik Portakal, şiddetten yola çıkarken Ölümcül Oyunlar'la benzerlik gösterse de, mutlak özgürlüğün kendini zıddına çeviren bir durum olduğunu, kişisel hak ve özgürlük temelinde savunulduğunda kendisi ile çeliştiğini ele aldığı için, tamamen farklı bir konu işlemiştir. Haneke, gücün ve örgütlü kötülüğün filmini yapmış. Zayıflat, küçük düşür ve yok et. Eeee Otomatik Portakal nerden çıktı diyorsanız filmi izleyin derim .. 😁 Her filmde olduğu gibi bu filmde de iyi insanlarla özdeşleşip empati kurdum, neyse ki sağolsun Haneke de bunun bir film olduğunu hatırlattı da filme devam etme gücünü topladım. Hiç bir neden yokken, sadece gücünü görmek için rastladığı insanlara kötülük yapan iki psikopatla kim özdeşleşmek ister ki. Hayır hayır filmde şiddet pornosu yok merak etmeyin, gerilim pornosu diye bir deyiş var mı bilmiyorum, varsa işte öyle, yaşanmaması gereken bir gerilim. Peki ya kötü adamlarla empati kursam ne olurdu. Şiddetten arınmış mıydım sanki, zararlarını bilmek beni azade mi ederdi. Başkalarının şiddetini görmek ne kadar kolay, ya bendekini? Elime tüfek alıp sokağa çıkmam, çıkamam evet, hakaret etmem ama ya buna mı üzüldün derken, vıcık vıcık yapış yapış gibi sıfatlarla başkalarının duygularını küçümserken, dilimdeki şiddete ne demeli. İnsanlara üstten bakmalar... Daha çok var ama kendimi de o kadar açık edemeyeceğim. Bugün filmi seyrettikten sonra uzun uzun düşündüm ve farkettim ki öfkeli ve şiddete eğilimli olduğum anlar kendimi yetersiz, güçsüz ve en çok zayıf bulduğum anlar. Kontrolü kaybettiğimi düşündüğüm anlar. Kıssadan hisse bir gün bu sayfada içimdeki Darth Vader uyanırsa bana sahip çıkın beni kollayın olur mu, bilin ki korkmuş bir kedi misali kendimi olduğumdan güçlü göstermeye çalışıyorumdur .. 🙃