Raf Yorumu: Kitap Katili Güncesi (@kitapkatili)

Tiyatro kafası karışık, ilişkileri karışık bir ev dolusu insanın hayatından bir kesitti. Ama bir türlü içime sinmedi. Final olayı bana gerçekçi gelmedi. Her şey çok karışıktı. Belirgin bir girişi, gelişmesi, sonucu yoktu. Ama bundan dolayı değil de bir türlü beni…devamıTiyatro kafası karışık, ilişkileri karışık bir ev dolusu insanın hayatından bir kesitti. Ama bir türlü içime sinmedi. Final olayı bana gerçekçi gelmedi. Her şey çok karışıktı. Belirgin bir girişi, gelişmesi, sonucu yoktu. Ama bundan dolayı değil de bir türlü beni içine çeken bir havaya giremediğimden kitabı pek sevmedim. Sevdiğim kısımları da vardı tabii ki. Çehov'un daha o zamanlardan doğaya iyi davranmamızla alakalı mesajlarından etkilendim, bayağı ileri görüşlü birisiymiş. Tiyatronun en sevdiğim kısmı da Sonya'nın en sonda Vanya Dayı'ya yaptığı konuşmaydı. Ona da bayıldım. Genel olarak bakarsam Çehov'dan daha önce okuduğum hikayeleri çok sevmiştim ama bu tiyatro beklentimi çok karşılamadı, o yüzden pek beğenemedim. '"Bizden yüz, iki yüz yıl sonra yaşayacak olanlar, kendileri için yollar açtıklarımız bizi hayırla anacaklar mı acaba? Yok, dadı, anmayacaklar!' 'İnsanlar anmazsa, Tanrı anar."' '"Kesin görüşleri olan bir insandın sen, parlak bir kişiliktin.' 'Ya, evet! Parlak bir kişiliktim, hiç kimseyi aydınlatmayan...'" "Hiçbir yükümlülüğü yok. Başkaları çalışıyor onun için... Öyle değil mi? Ama bence aylak bir yaşam temiz olamaz." "Hayır, yalvarırım böyle davranmayın. İnsanların bir şey yaratacak yerde Tanrı'nın verdiğini de yıkıp yok ettiklerini söylersiniz hep. Öyleyse neden, neden yıkıp yok ediyorsunuz kendinizi?" '"Bence gerçek, niteliği ne olursa olsun, belirsizlik kadar korkunç değildir. Güven bana yavrucuğum.' '... Yok, belirsizlik daha iyi... Ne de olsa, umuttur...'" "Bizden yüz, iki yüz yıl sonra yaşayıp da hayatımızı böyle aptalca, böyle tatsız yaşadığımız için bizi hor görecek olanlar, belki mutlu olmanın yolunu bulacaklardır... Bize gelince... Seninle benim içinse tek bir umut kaldı: Mezarlarımızda yatarken hayaller, bir ihtimal hoş hayaller görmek..." "Hayatında mutluluğu tadamadın, ama bekle Vanya Dayı, bekle... Dinleneceğiz..."