Raf Yorumu: Kitap Katili Güncesi (@kitapkatili)

Çok güzel bir hikayeydi. Kısa olduğundan dolayı zaten hemen bitti. Ama kısa olmasına rağmen hiç de hafif bir kitap değildi. Sonlara doğru duyguları o kadar çok hissettirdi ki metroda okurken bile gözümü doldurabildi. Çok beğendim, tavsiye ederim. "Koca adam engin…devamıÇok güzel bir hikayeydi. Kısa olduğundan dolayı zaten hemen bitti. Ama kısa olmasına rağmen hiç de hafif bir kitap değildi. Sonlara doğru duyguları o kadar çok hissettirdi ki metroda okurken bile gözümü doldurabildi. Çok beğendim, tavsiye ederim. "Koca adam engin denizde, her zamanki düşüncelerine, hayallerine kavuşuyordu. Kendine özgü gizli düşünceleri vardı onun. Denizde bu hayallerine dalmasına hiçbir şey engel olmazdı. Oysa karada, günlük işlerden, kaygılardan, düşünecek zaman bile bulamazdı insan. Burada o, kendini gökle denize ait hissederdi." "Kayıktaki insan evrenin sonsuzluğu karşısında bir hiç olduğunu çok iyi anlyordu. Ama insan düşünürdü, düşüncesiyle Denizin ve Göğün yüceliğine erişirdi. Ve yüce düşüncelerinde, doğa güçleriyle evrenin derinliği ve yüksekliği ile bir tutardı kendini. İşte bu yüzden insan, yaşadıkça, deniz kadar, gökyüzünün sonsuzluğu kadar yüce ve güçlü olacaktır. Çünkü düşünceler sonsuzdur. O öldüğü zaman, bir başka insan onun düşüncelerini daha ileriye, sonra bir başkası ondan da ileriye götürecek ve bu, sonsuza kadar böyle sürüp gidecektir. İhtiyar bunun bilincindeydi. Ve bu onu, biraz buruk da olsa, acı da olsa, tatmin ediyordu. Bu onun için, bağdaşmazı bağdaştırmak, uyuşmazı uyuşturmaktı." "Hayaller, insanla beraber öbür dünyaya gelemezler miydi? Yüzyıllarca, sonsuza kadar onunla birlikte kalamazlar mıydı? Bu sorulara bir cevap bulamaz, acı acı düşünür ve sonunda, öyle olacağına, düşlerinin onu öbür dünyada da terk etmeyeceğine, onunla beraber geleceğine inandırmaya çalışırdı kendini." "Ne büyük felaketti gönlün hiç yaşlanmaması! Çünkü gönül yaşlanmayınca, düşleri, düşünceleri de değişmiyordu. Ve insan ancak rüyada, düşüncelerde hür ve ölümsüzdü." Spoiler!!! Denizin, suların ortasında; o sonsuzluğun içinde bir kayıkta susuz kalma düşüncesi beni dehşete düşürdü gerçekten. O kısımlarda çok empati kurdum. Kirisk'in ilk denize açılışında böyle bir olay yaşaması da içimi burktu.