Raf Yorumu: Tsugumo (@hanshiro)

"Sanki gözlerimden bir perde kalkmış; bitimsiz yaşamın görüntüsü, sonsuza dek açık olan bir mezarın uçurumuna dönüşüyor önümde. "Var!" diyebilir misin? Her şey gelip geçmiyor mu? Her şey, rüzgâr gibi yanımızdan esip uçmuyor mu? Her şeyin, varoluşuyla birlikte sahip olduğu gücü…devamı"Sanki gözlerimden bir perde kalkmış; bitimsiz yaşamın görüntüsü, sonsuza dek açık olan bir mezarın uçurumuna dönüşüyor önümde. "Var!" diyebilir misin? Her şey gelip geçmiyor mu? Her şey, rüzgâr gibi yanımızdan esip uçmuyor mu? Her şeyin, varoluşuyla birlikte sahip olduğu gücü sonuna kadar tüketme fırsatını bulması ender değil midir? Her şey, akıntıya kapılıyor, batırılıyor ve kayalarda parçalanmıyor mu? Yaşamında, seni yiyip bitirmeyen hiçbir an yoktur, hem seni hem de yakınlarıni; senin de bir yok edici olmadığın, bir yok edici olmak zorunda kalmadığın hiçbir an yoktur; en küçük gezintin binlerce zavallı solucanın yaşamına mal olur, attığın tek bir adım, karıncaların inşaatlarını sarsıp ezer ve küçük dünyalarını berbat bir mezara çevirir. Ha! Beni etkileyen, arada bir esip gelen felaketler değil, köylerinizi alıp götüren o seller, kentleri yutan o depremler değildir; yüreğimi kemiren, doğanın bütününde gizli olan, hiçbir şey yaratmayan, kendini yok etmekle kalmayıp çevresindekileri de yok eden o tüketici güçlerdir. Bundan ötürü kaygı içinde yalpalıyorum işte. Gökyüzü, yeryüzü ve onları ören güçler çevreliyor beni ve gördüğüm, sonsuza dek her şeyi yutup geviş getiren bir canavardan başka bir şey değil." (Sayfa 71) "İçimden, göğsümü parçalamak ve beynimi dağıtmak geliyor; insanların, birbirleri için ne kadar az bir anlamları var. Ah! Sevgi, sevinç, yakınlık ve coşku kendi içimden gelmiyorsa, bir başkası da bunları veremeyecektir bana; soğuk ve güçsüz bir halde karşımda duran birini, ben de mutlulukla dolup taşan yüreğimle mutlu edemem." (Sayfa 111) Yine geç okunan bir eser. Ne diyeceğimi bilemiyorum. Muazzamdı. Üslubun bu kadar iyi olacağını beklemiyordum. Aşkı ve sevgiyi o kadar güzel bir biçimde anlatmış ki yazar Goethe, kelimeler kifayetsiz kalıyor. Üzerine ne söylense az olur. Gözlerim doldu, biraz daha devam etseydi belki de hüngür hüngür ağlayacaktım. Yaklaşık 248 yıl önce yazılmış ve hala günümüzde okunuyor olması çok güzel.. Ölmeden önce okunması gereken bir edebi eser. Şiddetle tavsiye ediyorum.