Raf Yorumu: giriş kat filozofu (@halenur)

merhabalar. çoğumuzun tanıdığı yazar jostein gaarder'in (namıdiğer sofie'nin dünyası kitabının yazarı ki o kitabı da okumak bir türlü nasip olmadı kütüphanemde eskidi kendileri.. neyse inşaallah önümüzde aylarda okuyabilirim) az bilinen (yani en azından benim ilk defa duyduğum) eseri portakal kız.…devamımerhabalar. çoğumuzun tanıdığı yazar jostein gaarder'in (namıdiğer sofie'nin dünyası kitabının yazarı ki o kitabı da okumak bir türlü nasip olmadı kütüphanemde eskidi kendileri.. neyse inşaallah önümüzde aylarda okuyabilirim) az bilinen (yani en azından benim ilk defa duyduğum) eseri portakal kız. kitap 4 yaşında iken babasını kaybeden çocuğun 11 yıl sonra babasının ölmeden önce onun için yazdığı mektupları bulmasıyla başlıyor. yahu düşünsenize birisi sizin için mektup yazıyor ve siz de onu ancak yıllar sonra bulup okuyabiliyorsunuz muazzam bence. kitabın konusundan kısaca bahsettikten sonra kendi fikirlerime geçeyim (sanki üstte hiç kendi fikrimi belirtmemişim gibi..) büyük bir beklentiyle başladım kitaba çünkü abim önerirken çok güzel, çok muhteşem, hemen oku diye tavsiyelerde bulunduğu için ee ben de onun kitap zevkine güvendiğim için hevese geldim ve elimdeki kitabı acilen bitirip okumaya başladım. kitap kötü müydü? kesinlikle hayır. peki muazzam mıydı? ee yine hayır. ama bence bunun sebebi az önce de belirttiğim gibi benim beklentim. ismi neden portakal kız diyecek olursanız şöyle ki babamız mektupta portakal kız ile yaşadığı aşkı anlatıyor. bence tam kitaplarda olabilecek bir tanışma hikâyesiydi. yaşadıkları inişli çıkışlı olaylar benim hoşuma gitti. şimdi asıl konuya gelelim (evet daha demin anlattıklarım asıl konu değildi :D) yazarımız kitapta diyor ki (yani babası mektupta çocuğa diyor ki) "eğer sana seçme şansı verilseydi kısacık hayatın ardından öleceğini bile bile yaşamayı kabul eder miydin?" insanı düşünmeye, sorgulamaya iten bir soru. sanırım yazarın çoğu kitabı bu yönde. o yüzden ayrı bir havası var kitaplarının yani çocuklara/ gençlere yönelik gibi duruyor ama özünde çok daha derin anlamlar barındırıyor. aynı soruyu kendime sordum uzunca bir süre karasız kaldıktan sonra en kötü kararın kararsızlıktan iyi olacağını düşündüm ve sanırım yaşamayı kabul ederdim. her şeye ve herkese rağmen bunca kötülüğün içinde evet :) tavsiye ediyorum kesinlikle okumalısınız zaten çerezlik bir kitap kısa sürede bitiyor. şimdiden iyi okumalar.