Raf Yorumu: .. (@beyzaca)

"Ona göre ben, bu dünyanın herhangi bir yerinde patlamış bir savaşın, başka yerlerde doğmuş bebeklere bile zarar verebildiğinin yaşayan kanıtıydım." "Tanıdığı insanlarla asla mutlu olamayacağını anlayan Jacinta, hiç tanımadığı insanları mutlu etmeye karar verdi." "Çünkü bu şehir bir uyuşturucu! Buraya…devamı"Ona göre ben, bu dünyanın herhangi bir yerinde patlamış bir savaşın, başka yerlerde doğmuş bebeklere bile zarar verebildiğinin yaşayan kanıtıydım." "Tanıdığı insanlarla asla mutlu olamayacağını anlayan Jacinta, hiç tanımadığı insanları mutlu etmeye karar verdi." "Çünkü bu şehir bir uyuşturucu! Buraya gelen öyle bir uyuşuyor ki nasıl bir cehennemde yaşadığının farkında bile değil! İstanbullu dediğin aslında bir bağımlı! Sırf İstanbul'da yaşayabilmek için her gün kendini satan bir zavallı!" "İnsan normalde bir ses duyunca uyanır, değil mi? Öyle biliriz. Ama savaşta öyle olmuyormuş. Meğer o sesler bizi uyutuyormuş." "Komplo teorilerine inananların er geç bir komploya kurban gitmesi de kaçınılmazdı. Çünkü en kolay kandırılanlar onlardı. Hiçbir şeyin göründüğü gibi olduğuna inanmıyor, dolayısıyla görünenin dışında her şeye inanabiliyorlardı." "Kahramanlara sadece hayranlık duyulurdu. Ama eğer bir insana önce acınıp sonra da hayran olunuyorsa, o kişi artık kutsal bir varlıktı." "Çünkü birilerinin sana sadık kalmasını istiyorsan onlara sadaka vereceksin! Ama tabii bunun için de ilk yapman gereken şey, insanları sadakaya muhtaç hale getirmek." "Bir solucan deliği açıldı hafızamda. Bilgiler bir taraftan girip yok oluyor, sonra da ilgisiz bir anda diğer taraftan çıkıyorlar!" "Bir bebeğin hayatta olduğunu nasıl anlarsın, biliyor musun? Sana hesap sormasından, dostum!" "Ama yeni bir sayfayı geçmek için önce bu sayfayı çevirmen lazım." "Sırf takvimdeki tarih değişti diye dünyanın daha iyi bir yer olacağını pek ihtimal vermiyordum. Bu yüzden de masadan kalktım ve yürüdüm. Kararımı vermiştim. Dünyayı zaman değil, ben değiştirecektim." "Herkesin şarapnel olduğu bu dünyada bir şarapnel olmayı reddediyordum!" "İnsanın başka bir insana değer verebilmek gibi doğal bir yeteneği vardı. Dolayısıyla bu konuda bir eksikliği yoktu. Ancak verdiği değer, diğer insanla arasındaki mesafeye göre değişiyordu. İnsana değer vermeye en yakınından başladığı için kendisine uzak olanlara karşı hiçbir şey hissedemiyordu. Hatta bu yüzden, mesafe belli bir kilometreyi aşınca, insanın gözünde diğer insanlar tektipleşiyor hatta nesneleşiyordu. İnsan, dünya üzerindeki her insana eşit derecede değer verebilirse, onu öldüremez ya da öldürülmesine seyirci kalamazdı. Ve barışın temeli buydu." "İnsan insanı göre bilse dünya bambaşka bir yer olacaktı!" "Eğer nereden geldiğini ya da öldükten sonra nereye gideceğini gerçekten öğrenmek istiyorsan her insanın Tanrı olduğunu kabul edecek ve hiçbirini öldürmeyeceksin. Eğer bu dünya üzerinde hayatın neden var olduğunu bilmek istiyorsan, önce o hayatı yok etmekten vazgeçeceksin." "Demek ki bu evrende her şey bir şarapnel. Ve genişlemekte olan, aslında bir şarapnel bulutu..."