Raf Yorumu: Blesk (@berrybutcher)

Spoiler içeriyor "Zihniyle her zaman şunu kavrıyordu ki, dünyada mantık, düzen, adalet değil; ıstırap, ölüm ve yoksulluk vardı. Bu dünyanın kalkışamayacağı hiçbir kötülük yoktu, bunu biliyordu. Hiçbir mutluluk sürmüyordu; biliyordu." Yazarı, Kendine Ait Bir Oda isimli kitabıyla tanıdım. Orada da nasıl bir…devamı"Zihniyle her zaman şunu kavrıyordu ki, dünyada mantık, düzen, adalet değil; ıstırap, ölüm ve yoksulluk vardı. Bu dünyanın kalkışamayacağı hiçbir kötülük yoktu, bunu biliyordu. Hiçbir mutluluk sürmüyordu; biliyordu." Yazarı, Kendine Ait Bir Oda isimli kitabıyla tanıdım. Orada da nasıl bir karaktere sahip olduğu ve neyi savunduğu açıktı. Deniz Feneri'nde de işlediği konuyu hicivli bir şekilde ele aldığını görüyoruz. Bayan Ramsay, evin hanımı, kadın için mutluluğun evlilikten geçtiğini düşünüyor ve yakınındaki bekar insanları da evliliğe bazen dolaylı bazen de açıkça davet ediyor. Oysa kendi evinde de tamamıyla mutlu olduğu söylenemez. Bayan Ramsay, bence tam bir geleneksel cinsiyet rolünün temsilcisi olmaya layık bir kadın. Erkeklerin zor şeyler deneyimlediğini ve onların içini rahatlatma görevinin de kadınlara düştüğünü savunuyor. Savunduğu şeyi en iyi şekilde örneklendirmek için de normal insanların katlanmayacağı kaba saba misafirlere sabır gösteriyor, dahası, kendi kocası dengesiz ve tuhaf davrandığında da alttan alıyor. Lily karakterimiz ise Bayan Ramsey'nin tam zıttı. Aslında açıkça görülüyor ki Lily, Virginia'nın kurguda hayat bulmuş versiyonu. Tek derdi kendi deniz feneri, yani resmini tamamlayabilmek. Kendi fikirlerini direkt olarak yazmayıp, kitabı deneme- düşünce yazısı olmaktan çıkarmış ve bir içerik yaratarak onun etrafında hem kendi düşüncesini hem de ona karşıt düşünceleri, yazdığı karakterlerine yükleyerek okuyucuya bir simülasyon sunmuş. Bazı okuyucular durağan bulmuş ancak benim için oldukça akıcı olduğunu hatırlıyorum. Ilk kitabından sonra, başka fikirlerini de merak etmiş olmamın bunda bir etkisi olabilir. "Lily Briscoe, Bayan Ramsay'in o uzak, sahipsiz topraklara sürüklenişini izliyordu; bu öyle bir yerdi ki, oraya giden insanların peşinden gitmek olanaksızdı ama gidişleri, onları izleyenleri öyle ürpertir ki onlar da, uzaklaşan bir gemiyi ufuk çizgisinde kaybolana dek izler gibi, gidenleri yalnızca gözleriyle de olsa takip etmeye çalışırlardı."