Raf Yorumu: Blesk (@berrybutcher)

1984

Spoiler içeriyor "Gerçekliğin en açık biçimde çarpıtılması böylelerine kolayca benimsetilebiliyordu, çünkü kendilerinden istenenin iğrençliğini hiçbir zaman tam olarak kavrayamadıkları gibi, toplumsal olaylarla yeterince ilgilenmedikleri için neler olup bittiğini de göremiyorlardı." "Çünkü boş vakit ve güvenlik herkesçe paylaşıldığında, yoksulluğun serseme çevirdiği geniş kitleler…devamı"Gerçekliğin en açık biçimde çarpıtılması böylelerine kolayca benimsetilebiliyordu, çünkü kendilerinden istenenin iğrençliğini hiçbir zaman tam olarak kavrayamadıkları gibi, toplumsal olaylarla yeterince ilgilenmedikleri için neler olup bittiğini de göremiyorlardı." "Çünkü boş vakit ve güvenlik herkesçe paylaşıldığında, yoksulluğun serseme çevirdiği geniş kitleler okuryazar olacak, kendi başına düşünmeyi öğrenecek, o zaman da hiçbir işe yaramadığını sonunda fark ettiği ayrıcalıklı azınlığı ortadan kaldıracaktı." Yine bir dystopia eseri ve yine yazılanlara empati kurarak her birkaç sayfada sinir krizleri geçiren zavallı okurlar... Son Ada'da, 1984'te, Hayvan Çiftliği'nde ve Fahrenheit evreninde de sürekli olarak aklını gerektiği gibi kullanamayan insanların gözlerinin önündekini fark etmeyişlerine ya da bir ihtimal umursamayışlarına öfkelenmemek elde değil. Ülkemizde de çok okunanlar arasında olduğunu düşündüğüm 1984, anti utopia türünde yazılmış ustaca planlanmış bir eser. Okyanusya isimli bir ülkede, tek ve mutlak bir gücün iradesi altında yaşayan insanlar anlatılıyor. "Büyük birader seni izliyor." kavramı da insanların her yaptığının izlendiğini ve dinleniyor olduğunu anlatıyor. Kendi odalarında bile, telescreen, tele ekran denilen cihazlarla insanların fısıltısı bile işitilebiliyor. Ekranın diğer tarafında ise Düşünce Polisleri her an sizi denetliyor. Kendi odanızda "Big Brother" için kullandığınız bir kelime, "Düşünce Suçu" olarak değerlendiriliyor. "Ve işin asıl korkunç yanı, farklı düşündüğünüz için sizi öldürecek olmaları değil, haklı olabilecekleriydi." Evliliklerde bir duygu ya da samimiyet yok. Tek amaç çocuk yapmak ve bu çocuklar da sizden herhangi bir "farklı" şey duyarsa, en ufak bir sempati göstermeksizin kendi ailelerini ihbar ediyorlar. Winston karakteri de bu evrende farklı düşünen tek kişi. Ancak kabullenmiş, suskun çoğunluğu ve onu denetleyen kuzu postundaki kurt "Big Brother'ı" karşınıza almak hayali bir kitap evreninde bile kolaylıkla aşılacak bir durum değil. Okuyalı uzun zaman oldu ancak bazı kitapların üzerinden elli kitap da geçse aklınızın bir köşesinde yer ediyor. Okumayan kalmış mıdır bilmiyorum ama varsa kesinlikle tavsiye edilecek bir kitap. "Derler ki zaman her şeyi iyi edermiş, Zamanla her şey unutulur gidermiş, Bir de bana sor, o gözyaşları ve kahkahalar, Bugün hâlâ canımı yakar, yüreğimi dağlar!"