Raf Yorumu: Blesk (@berrybutcher)

Spoiler içeriyor "Gönlü hiçbir şeyle avunamıyordu. Etrafındakilerin seslerinden, sözlerinden, kahkahalarından, daima aynı tarzda tekerrür eden seslerden artık usanmıştı." "Gençken ve güzelken vücudu soymak iyidir, fakat hiçbir yaşta ruhu soymaya gelmez, ve herkes önünde, hatta kendi önümüzde bile daima giyimli durmalıdır." Naim Efendi'nin…devamı"Gönlü hiçbir şeyle avunamıyordu. Etrafındakilerin seslerinden, sözlerinden, kahkahalarından, daima aynı tarzda tekerrür eden seslerden artık usanmıştı." "Gençken ve güzelken vücudu soymak iyidir, fakat hiçbir yaşta ruhu soymaya gelmez, ve herkes önünde, hatta kendi önümüzde bile daima giyimli durmalıdır." Naim Efendi'nin konağında başlıyor tüm hikaye. Naim Efendi tam bir Osmanlı kültürünün insanı. Fakat torunları ve damadı ise yeniliklere çok düşkünler. Kızı ise pek bir şeyi umursuyor gibi görünmüyor. Ne kocasının, babasına olan art niyetli tutumu ne de çocuklarının yanlış yolda gidiyor olmaları kadını pek alakadar ediyor kitapta. Fatih Harbiye'de olduğu gibi yine batı kültürü meraklısı bir genç kız var olayın temelinde. Dedesi tarafından seviliyor ve karşı gelinmiyor hiçbir isteğine. Torununa süslü bir kıyafet almak konağın birincil ihtiyaçlarını gidermekten daha mühim Naim Efendi için. Yaşlı olduğu için mi, yoksa artık hiçbir şeyi umursamadığı için mi bilmiyorum ama Naim Efendi kendi elleriyle sonunu hazırlıyor. Normal ve sağlıklı düşünen insanların yapacağı ilk şey kendisini suistimal edenlerden ailesi olsa bile uzak durmaya çalışmak, o da olmazsa araya belirli bir manevi ve maddi duvar örmektir ki yaşlılığının son anları huzur içinde geçebilsin. Ancak kendisinin tutumu, daha hızlı öleyim, arzusuyla üst üste yanlış kararlar vermek. Okuyucular genel olarak Seniha isimli müsrif, bencil, empati yoksunu karaktere öfkelenmişler ancak bence Seniha'nın yaptığı tam olarak 'doğru' olmasa da 'anormal' de değil. Onun yaşında ve belirli bir varlığa sahip gençler bu tarz yeniliklere ve eğlencelere elbette düşkün olabilirler. Benim hoşuma gitmeyen Naim Efendi ve onun damadı oldu. Naim Efendi belirli bir eğitime ve deneyime sahip. Değişime ayak uyduramasa da, torunlarını şımartmak ve kendisini ihmal etmek yerine, ailesi tarafından uçuruma sürüklendiğini hissetmeli ve önlemini almalıydı diye düşünüyorum. Damadı ise, mezvu bahis torunların babası, kendi çocuklarını geri kafalı olmamak için tamamıyla başıboş bırakmıştır. Bunu modern olmak için değil, aslında çocuklarına yapması gerektiği özeni gösterecek kadar sorumluluk sahibi biri olmadığından yaptığını düşünüyorum. Türk romanlarının hem kanser eden hem de eğlendiren bir yanı var. Sanırım bu da fazla empati kurabiliyor olmamızdan ileri geliyor. Yerli kitapları sevmeseniz de bu gibi temel eserlere göz atmanızı tavsiye ederim. "Bu dünyada her şey ne bayağı, ne beyhude, ne kirliydi!.. Bu dünyada güzellik bir hayal, sezgi bir efsane, asalet ve zarafet, insanın üstünde hafif bir cilaydı." "Dünyada eş yüzler olduğu gibi, eş ruhlar da vardır. Bunlar diğer ruhların kalabalığı arasında mütemadiyen birbirini ararlar, yaştan münezzeh oldukları için yılların açtığı mesafe buluşmalarına mani değildir."