Raf Yorumu: ... (@prafheimas)

Spoiler içeriyor aşk karmaşık ve en özgün deneyimlerden biri olduğu için onu incelemek de epey zorlaşıyor. schmid, az çok bildiğimiz aşk deneyimlerimizi yalın bir dille renkler üzerinden sevimli ve canlı biçimde ele alıyor. metnin bütününde aşka; nefes aldırmak gerektiğini vurgulaması dikkate değer.…devamıaşk karmaşık ve en özgün deneyimlerden biri olduğu için onu incelemek de epey zorlaşıyor. schmid, az çok bildiğimiz aşk deneyimlerimizi yalın bir dille renkler üzerinden sevimli ve canlı biçimde ele alıyor. metnin bütününde aşka; nefes aldırmak gerektiğini vurgulaması dikkate değer. hem aşkı tıpkı bir bebek gibi iki kişinin birlikteliğinden doğarak emekle büyütülmesine dair bir analoji hem de maalesef bittiğinde aşkımız öldüğünde yasını tutup yeniden hayata başlama deneyimine en yakın imge sanırım bu. aşkın nefes almak organlikliğinin yanı sıra ikincil anlamıyla var olabilmesi için mesafe, boşluk, aralık gerektirdiğinden de vazgeçilmezdir. yazar da tam olarak aşkın hem birbirinden renkli yönlerine vurgu yapıyor hem de onun dengesinin nasıl mümkün olabileceğine kafa yoruyor. aşkın halleri * erotik yakınlaşma, cinsel çekim. * güçlü duygular hissetmek, paylaşmak * düşünce alışverişi, zihinsel paylaşım * aşkın kendisine dönüşmek, anda kaybolmak * aşkın gündelik hayatı, alışkanlıklar aşk ve daha doğrusu insan çok boyutlu olduğuna göre bedensel, duygusal, zihinsel olarak aşkı hem deneyimlemek ve derinleştirmek hem de partner ile birlikte müşterek saatler, vakitler yaratarak paylaşmak önemli. öte yandan gündelik hayat içindeki ortak alanlar, özel alanlar, iş bölümü vs. her şeyin de net biçimde baştan konuşulması birçok sorunun önüne geçecektir yazara göre. aşk biterse taraflardan birisi için bile olsa birlikte konuşarak sonlandırmak ve yasını yaşadıktan sonra tekil aşkın öldüğünü kabul etmek fakat aşk enerjisinin potansiyel olarak sonsuz olduğunu ve yeni başlangıçlar yaratabilecegini de bilmek. sadakate gelince... "aşk yalnızca duygulardan oluşmaz, aşk aynı zamanda bir karardır. bu kararı habire değiştirmemek, herhangi bir şeyin geçerlilik kazanabilmesinin önkoşuludur. burada vazgeçilemeyecek olan şey, gerçekte olandan başka her şeyin daha iyi, daha ilginç, daha heyecanlı olacağını zihnimize soruşturan fırsatları kaçırmaktan şikayet edip durmamak için imkan ve ihtimallerden bilinçli olarak feragat etmektir."(75)