Raf Yorumu: Nhlyrtsvn (@nhlyrtsvn)

📚 Fakir Baykurt'un Eşekli Kütüphaneci kitabını okuduktan sonra, kitapta da bahsi geçen ve merak ettiğim bir konu olan Köy Enstitülerini büyük bir üzüntü içinde okudum. Kurtuluş Savaşı sonrasında ülkenin içinde bulunduğu durum malum içler acısı. Ülkede okuma oranı %8. Bunun…devamı📚 Fakir Baykurt'un Eşekli Kütüphaneci kitabını okuduktan sonra, kitapta da bahsi geçen ve merak ettiğim bir konu olan Köy Enstitülerini büyük bir üzüntü içinde okudum. Kurtuluş Savaşı sonrasında ülkenin içinde bulunduğu durum malum içler acısı. Ülkede okuma oranı %8. Bunun da çoğunluğu şehirlerde. Köylerde okul yok. Okul olan köylere de şehirde yetişen öğretmenler uyum sağlayamıyor. Durum böyle olunca dönemin İlköğretim Genel Müdürü İsmail Hakkı Tonguç, askerde çavuş ve onbaşı olan köy gençlerinden topladığı bir grubu 6 ay kurstan geçirerek eğitmen atar. Eğitmenler, köylerde kızlı erkekli 20 kadar öğrenciyi ilkokul birden üçüncü sınıfa kadar yetiştiriyor. Sonra tekrar birinci sınıfa dönüyorlar. Deneme olarak başlayan bu projeden sonra meclise sürülen yasa tasarısı ile de 17 Nisan 1940'ta Köy Enstitüleri yasası kabul ediliyor. Peki sonrasında ne mi oluyor? Neler olmuyor ki? Türkiye'nin 21 yerinde Köy Enstitüleri açılıyor. Tam 11 yıl açık kalıyor ve bu süre içinde 1600 sağlık bakıcısı, 8000 Eğitmen, 17.000 Köy Öğretmeni yetişiyor. Ne yazık ki 1951 yılında da Köy Enstitüleri kapatılıyor. Bence Enstitülerin neler başardığı, nasıl bir eğitim politikası izlendiği ve uygulandığı bugün bile her eğitimci tarafından okunmalı ve bilinmelidir. 📚 Bir enstitülü olan Fakir Baykurt, enstitülerle ilgili yaptığı röportajlarını ve anılarını bu kitapta bizlerle paylaşmış. Enstitülerin kuruluşundan tutun da yıkılışına kadar geçen süreci, enstitülerden yetişen onlarca değerli yazar, şair, bilim adamı gibi insanları bize tanıtmış. Bence çok da iyi yapmış ki bu kitap sayesinde bir çok yazarı da tanımış oldum. Mahmut Makal, Talip Apaydın, Mehmet Başaran bunlardan sadece birkaçı. Bence bu kitabı mutlaka ama mutlaka okumalısınız derim. Aslında bu konuda yazacak o kadar çok şey var ki bence bunu Fakir Baykurt kitabında çok güzel dile getirmiş zaten.