Raf Yorumu: ... (@prafheimas)

sürrealist şiirin gelişiminde ilk ve önemli katkıları olan genç şair. okuyunca bana ıstırabı çağının ötesinde doğmuş olmanın yalnızlığını çeken kafka'yı, sadık hidayet karamsarlığını, ama en çok da erdemin iki yüzlülüğüne savaş açmasıyla marques de sade'ı anımsatıyor. özellikle meşhur birinci şarkısını…devamısürrealist şiirin gelişiminde ilk ve önemli katkıları olan genç şair. okuyunca bana ıstırabı çağının ötesinde doğmuş olmanın yalnızlığını çeken kafka'yı, sadık hidayet karamsarlığını, ama en çok da erdemin iki yüzlülüğüne savaş açmasıyla marques de sade'ı anımsatıyor. özellikle meşhur birinci şarkısını çoğumuz biliriz. budala işler yapan küçük insanların küçük dünyaları ve tüm bu çürümeye uyumsamış gülücükler saçan mutlu insan yığınları karşısında dehşete düşüp keskin bir bıçakla "onlar gibi olmak için" dudaklarını kesen onlar gibi bir gülüş yaratmak isteyen bir insanla toplum aradaki uçurum. ki ilhamla joker karakteri ortaya çıkmış görünüyor, günümüzde de bu anti kahraman yaratısı üzerinden. kendisi de şarkılarında maldoror adlı bir kara kahraman üzerinden yeryüzüne, gökyüzüne, tanrıya, özellikle kiliseye, burjuvaziye, üçüncü napolyon'a, güç ve ün peşindeki insana ve toplumun kendisine savaş açar, alay eder tüm otorite ile. dili, imgelemi, şiiri tamamen değiştirip evcil ve iğdiş edilmişlikten kurtarıp yeniden sınırsız bir başkaldırıya dönüştürür. üstelik çok genç yaşta yapar bu dil devrimi niteliğindeki yeniliği. sürrealist şairler ve onların kültüre, dine, her tür yozluğa, güce politik karşı çıkışlarında kendisi en çok anılan, hayranlık duyulan kişi olur. çok severim, büyülü vahşi bir nehir gibi akan üslubunu: "ben de tıpkı köpekler gibi sonsuzluk gereksinimi duyuyorum.. ama çaresizim, doyuramıyorum bu açlığı! bana söylediklerine göre bir erkekle bir kadının oğluymuşum. bu hayrete düşürüyor beni.. daha üst düzeyde olduğumu sanırdım! hem zaten, bence bir önemi yok nereden geldiğimin? ben, kendi payıma, kendi istencime bağlı olsaydı, açlığı fırtınalarla dost olan dişi köpekbalığı ile yırtıcılığı ile ünlü kaplanın oğlu olmak isterdim: bunca kötü olmazdım. .. yüce yaratıcının güçlü bir kin gülümsemesiyle bana bağışladığı çirkinliği kimsenin görmesi gerekmez. her sabah, güneş bütün doğaya sağaltıcı sevinç ve sıcaklık yayarak başkaları için doğarken, ben beni şarap gibi esriten bir umutsuzluk içinde, sevgilini inimin taa dibinde çömelmiş, karanlıklarla yüklü boşluğa gözlerini dikerek, yüzümün tek çizgisi kımıldamadan, güçlü ellerimle paramparça ederim göğsümü. bununla birlikte kuduza yakalanmamış olduğumu duyumsarım! bununla birlikte, acı çeken tek kişinin ben olmadığımı duyumsarım! bununla birlikte soluk aldığımı duyumsarım."