Raf Yorumu: Razaras (@razaras)

Dün gece STAR TV’de yayınlandı, öylesine bakayım derken filmin çekildiği Hakkari’nin olağanüstü doğası filmin sıcaklığı resmen içine çekti beni. Buralar Norveç olsa beğenirsiniz türü müthiş manzaralar eşliğinde doğuda söz hakkı olmayan 3 kız kardeşin, sevdikleri adamlar ile belediye başkanı reis…devamıDün gece STAR TV’de yayınlandı, öylesine bakayım derken filmin çekildiği Hakkari’nin olağanüstü doğası filmin sıcaklığı resmen içine çekti beni. Buralar Norveç olsa beğenirsiniz türü müthiş manzaralar eşliğinde doğuda söz hakkı olmayan 3 kız kardeşin, sevdikleri adamlar ile belediye başkanı reis babaları aralarında olan bitene odaklanıyor. Adalet Partisi Süleyman Demirel zamanında geçiyor olaylar. Kızım bir ara bir düğün sahnesine denk geldi, baba Hint filmi mi dedi, bir an dedim Kürtler ile Hintliler kültürel olarak ne kadar da çok benziyor, o renkli kıyafetler, şen şakrak haller beni bu düşüncelere itti. Yılmaz Erdoğan’ın “yazan ve yöneten” sıfatlarıyla imza attığı yapımlardan biri,Erdoğan bu geleneğini bozmadan bu sefer yine kendi köklerinden yararlandığı bir aile hikayesi kurgulamış. Öykü bu ya, elma bahçeleri herkesin dilinde nam salmış olan, Hakkari belediye başkanı Aziz Reis, 1977 yılında yapılan son yerel seçimi kaybeder. Reis’in ters mizacı kadar ünlü bir diğer özelliği de, evlenme çağına gelmiş ama pek de insan yüzü görmemiş 3 güzel kızın babası olmasıdır. Film kısa özetinde ya da fragmanında, Yılmaz Erdoğan’ın kendi teyzelerinin hikayesinden yola çıkarak kurguladığı bu 3 genç kızın Muazzez, Türkan ve Safiye'nin öykülerini anlatıyor gibi görünse de esas başrol aslında Erdoğan’ın canlandırdığı Aziz Reis. Zira karısının da, kızlarının da hayatını, olayların gidişatını belirleyen bizzat kendisi. Muazzez karakterinin dış ses anlatımı senaryoya çerçeve bir öykü oluştururken, seyirci Muazzez’in nerede durup da bu anlatımı gerçekleştirdiğini ilk yarım saatte pek çözemiyor. Muazzez’in gelecekteki halini gördüğümüz ilk plan ise filmin merak unsuru yaratan ilk kırılma noktası aslında. Hakkari’den Antalya’ya uzanan olay örgüsünün daha fazla detayına girmeye ise pek lüzum yok; zira yazarlığı sinemacılığından önce gelen Erdoğan’ın kaleminden çıkan senaryonun başı sonu derli toplu film seyretme hasretini giderdiğini söylemek yeterli olacaktır.