Raf Yorumu: ... (@prafheimas)

Spoiler içeriyor 90'lar türkiye'sinde üniversiteli devrimci kürt gençlere; özelde cemal'in hikayesine odaklanıyor film. filmde, cemal'in apolitik, salt dinsel aidiyetten solla kürt tarihi ile giderek teori ve pratikteki değişimi ana tem olarak sürerken; hareketin bizzat içeriden nasıl işlediğini ne tür kuralları gizlerim olduğunu…devamı90'lar türkiye'sinde üniversiteli devrimci kürt gençlere; özelde cemal'in hikayesine odaklanıyor film. filmde, cemal'in apolitik, salt dinsel aidiyetten solla kürt tarihi ile giderek teori ve pratikteki değişimi ana tem olarak sürerken; hareketin bizzat içeriden nasıl işlediğini ne tür kuralları gizlerim olduğunu da gözler önüne seriyor. şehir kadrosu ve dağ kadrosu olarak ikiye ayrılıyorlar örneğin. aralarında geçişlilik söz konusu. dağda yaralanan biri üniversiteli öğrencilerce saklanırken polise deşifre olan örgütlü öğrenci de "çıkış yapmak" tabiri ile dağa gidebiliyor; hatta "irademi partiye teslim ediyorum."diyerek artık tamamen bireysel olandan bedenden iradeden vazgeçip örgütün bir uzvu hali olacağına dair adanmışlık söz vererek. türkiye solu ile kürt solu 60'larda birlikte ve yan yana önemli bir aktör haline gelirken deniz gezmiş ortaklığı ile sahneye birlikte çıkarken ilerleyen yıllardaki ayrışma ve kopmaların 90'lardaki yansımaları da verilir filmde. elbette tüm sol fraksiyonlar hala üniversitede ortak eylemler ve sorunlarda faşist müdahalelere direnmek için bir araya gelirler, dirsek teması halindedirler. fakat türkiye solu yök, üniversitelerin polislerle dolması, yemekhane ücretleri gibi bizzat kendi sorunlarına dair teori ve eylemler ile uğraşırken devrimci kürtler çatal bıçakla uğraşmaya vaktimiz yok diyerek de ortak hissedemezler kendilerini. çünkü doksanlar özellikle kürtlerin faili meçhul cinayetler, iskenceli gözaltılar, yasaklar, musa anter gibi onlar için önemli isimlerin kontrgerilla faaliyeti ile katledilmesi gibi kendilerine daha elzem görünen meselelesi vardır. kürtlükte diretmek ve bu direncin ağır bedelleri. türkiye solunu temsil eden 12 eylül'de on bes yıl hapis yatan orta yaşlı adam ile nezarette denk gelen cemal ve orhan diyaloğu yine iki örgüt arasındaki ayrımı ortaya koyuyor. genç devrimciler adama niçin yurt dışına gitmek istediğini sorar şaşırarak. adam dertli biçimde bu halk için mücadele etmeye değmediğini söyler. o artık pes etmiş, umudunu kaybetmiştir. oysa filmin devamında ve yoğun olarak sonunda kürt hareketi açısından hep yenilgiler, itirafçılar, kayıplar, ölümler, uzun hapisler.. olsa bile bir sekilde devamlılık gösterildiği ve önemli olanın da bu pes etmeme hali olduğu vurgulanır. cemal'in dersim dağlarına bakan kendine güvenen cesur ve mutlu hali de bunu gösterir. kendisi de doksanlarda kafileler halinde üniversiteyi bırakıp dağa çıkan kürt gençlerinden birisi olur. bu da bahoz filmini 12 eylül dönemi ve doksanlar filmleri arasında yinelenedurulan mücadele ettik ama kaybettik nostalji ve marazlı yalnızlık duygusundan bambaşka bir yere koyar politik olanda ıısrar ederek. (bkz: taş eğretilemesi, sema kaygusuz) (bkz: fırtına, yeniden mesut yeğen)