Raf Yorumu: ... (@prafheimas)

Spoiler içeriyor film taşra durum öyküsü tadında oldukça çehovvari geldi. kişiler tıpkı onun kaleminden çıkmış gibi canlı tipler. film bir yanıyla hem gerçekliği betimliyor hem de yine çehov gibi mizahi bir üslupta eleştiriyor. taşralıların statü, güç, para vd. unsurlara özellikle şehir insanına…devamıfilm taşra durum öyküsü tadında oldukça çehovvari geldi. kişiler tıpkı onun kaleminden çıkmış gibi canlı tipler. film bir yanıyla hem gerçekliği betimliyor hem de yine çehov gibi mizahi bir üslupta eleştiriyor. taşralıların statü, güç, para vd. unsurlara özellikle şehir insanına olan yaltaklanmaları, kendilerini küçültmeleri, el etek öpmeleri.. hem bizim köylü insanımızın hem de rus köylüsünün aslında ne kadar benzer olduğuyla da ilintili, bu durum. veysel'in ısrarla anlamadan aynı şeyi dönüp dolaştırıp tekrar tekrar dile getirip herkesin tepesini attırması bir felaket zincirini tetikliyor, tüm iyi niyetine rağmen hor görülmesi, öfkelenmesi, bebeğin ölümüne sebep olması ve sonunda çıkışsız hissedip kendini asmasına varan silsile çehov'un memurun ölümü öyküsünü anıştırdı. öyküde küçük bir memur tiyatro seyrederken yanlışlıkla önündeki ulaştırma bakanlığından üst düzey bir sivil paşanın ensesine hapşırır. aman adamın üstünü kirlettim diye endişe edip özür diler. adam geçiştirir. çok kızdı diye düşünür, çıkışta yeniden özür diler hapşırdım bilerek olmadı diye. adam bu kez amma uzattın diye kızar. küçük memur iyice fenalaşır beni affetmeyecek en iyisi iş yerine gidip yanlışlıkla olduğunu yeniden izah edeyim.. böyle birkaç denemesinde olay daha da büyüyünce yüreği kaldırmaz, yataklara düşüp endişeden ölür. veysel'in sürekli aynı şeyi tekrarı da böyle bir karikatürist hale bürünüyor. kızların babası da büyük kızı hamile dönmesine ve necati bey ile ayyuka çıkan dedikodulara rağmen her fırsatta hürmet ederek öteki kızlarını köyden çıkarmak için adamı ikna etmeye çabalamaya devam eder. üç kız kardeş de hakir gördüğü bu taşra hayatını geride bırakıp şehre gitmenin umudunu diri tutar ısrarla. oysa eğitimsiz, saf genç kızlar için istismar, sömürü ve tekinsizliğe açık bir yolculuktur bu, sürekli köye dönüşle de son bulan. yine de cazibesini yitirmez şehir. bir yanı zehirli akrepler öteki yanıyla mürekkepli kalemler vaad eder. ve aynının kafkaesk döngüsündense yine de onlar için bir özgürlük mekanı tahayyülü olmaya devam eder.