Raf Yorumu: Fuck Humanity (@slaytan)

Harika, muhteşem, olağanüstü, nefes kesici, inanılmaz. Dio'nun sadece Elf dönemleri ve sonrasını biliyordum ama bilmediklerim bu ara geçiş dönemlerinde ne yaşandığıydı, belgesel bize Elf öncesini anlatmaya başlayarak aslında bilmemiz gereken kişiliğini ortaya döküyor bu küçük adamın. Elf, Rainbow, Black Sabbath...…devamıHarika, muhteşem, olağanüstü, nefes kesici, inanılmaz. Dio'nun sadece Elf dönemleri ve sonrasını biliyordum ama bilmediklerim bu ara geçiş dönemlerinde ne yaşandığıydı, belgesel bize Elf öncesini anlatmaya başlayarak aslında bilmemiz gereken kişiliğini ortaya döküyor bu küçük adamın. Elf, Rainbow, Black Sabbath... ki herkesin altından kalkamayacağı bir yükü omuzladı. Ozzy gibi bir manyağın ardından Black Sabbath ile sahneye çıkmak akıl işi değil ama o kimsenin yapamadığını yapıyor ve Rainbow ile tepetaklak olan kariyerini zirveye taşıyor. Belgesel tam bir yıldızlar geçidi; Tony Iommi, Geezer Butler, Vinny Appice, Bill Ward (Black Sabbath), Sebastian Bach (Skid Row), Rob Halford (Judas Priest), Jack Black, Lita Ford ve dahası... Ve doğal olarak daha önce Headbanger's Journey belgeselinde anlattığı “Devil Horns” 🤘hareketinin doğuşu. Black Sabbath ile sahne aldığı dönemde metal müzik dinleyicisinin adeta simgesi haline gelen ama Dio’nun insanları şeytana tapmaya teşvik ettiği suçlamaları ile sonuçlanan bir süreç. Hatta yine Headbanger's Journey belgeselinde buna geniş yer verildi. Kocaaaaaa Birleşik Devletler, Özgürlükler ülkesi, müzikte yer alan ironiyi anlamayıp ciddi ciddi metal müzisyenlerini sorguya çekti, en güzel cevabı ise Twisted Sister vokali Dee Snider törpülenmiş sivri dişleri, kıvırcık sarı saçları, yırtık kot pantolonu ve elindeki buruşuk kağıtta yazılı savunması ile vermişti. Aslında ikinci yarısına dair yazacağım çok şey vardı, Jack Black Tenacious D kaydı, Heaven and Hell dönemi, benim yaşta olan dinozorların bildiği We Are The World kaydı sırasında görmezden gelinip Hear'n Aid ile bağış toplaması vs. Ama mutlak son ile final yapıp beni hüzüne boğduktan sonra yazacaklarımın pek bir önemi kalmadı. Belgesel içinden bir alıntı bunu çok güzel özetliyor; İnsanlık için bir zafer kazanana kadar ölmekten utanın, Ronnie utanmamalı.