Raf Yorumu: Blesk (@berrybutcher)

Spoiler içeriyor Yazarın Profesör kitabını okurken bu kadar durağan gelmemişti aslında. Gerçi o kadar akıcı değildi o da. Iki kitabının da giriş ve gelişme kısımları birbiriyle yarışır derecede durgundu. Climax ve sonucu ise çok daha akıcıydı. Yedinci günde bitirebildim ancak. Bu kitabında,…devamıYazarın Profesör kitabını okurken bu kadar durağan gelmemişti aslında. Gerçi o kadar akıcı değildi o da. Iki kitabının da giriş ve gelişme kısımları birbiriyle yarışır derecede durgundu. Climax ve sonucu ise çok daha akıcıydı. Yedinci günde bitirebildim ancak. Bu kitabında, özellikle ilk üç yüz sayfasında kendimi zorlayarak okudum. Kitaptan soğumamak için günde elli sayfa ile sınırlandırdım okumayı bir süre. Sıkıcı ve sürükleyiciliği yoktu. Ama bu demek değil ki kitap kötüydü. Farklı tarzlara alışmadığım için daha yavaş ilerleyen ve içeriği dolu dolu olan kitaplar boğucu geliyor. Sürekli çalakalem bir anlatımla kaç-kovala polisiye kitaplarına alışmışım. John Katzenbach'ın dünyasında girince her şey yavaşladı sanki. Önce sıkılıp bırakmak istedim ama bir süre sonra alıştım kaleminin akışına. Aklıma balık tutmaya ilk gittiğim zamanlar geldi. Sürekli sızlanır ve beklemek istemezdim ancak bir süre sonra akşamdan sabaha kadar öylece bekleyebilir hâle geldim. Yazarın kitapları da böyle bir intiba uyandırdı. Eğer ortasında kadar bekleyebilirseniz sizi içine çekeceğine inanıyorum. Özellikle üçüncü kitabını alırsam daha rahat okuyacağım muhtemelen. Kısaca konusuna gelirsek ellili yaşlarda bir psikiyatristin oyuna düşürülmesini okuyoruz. Durağanlığına rağmen böyle ilginç bir konu hep diğer bölümleri merak etmeme neden oldu. Diğer yandan bazı kısımlar oldu bittiye getirilmişti. Çok zeki olan intikamcı adamı, dedektif filmlerinde görebileceğiniz küçük bir sahte oyunla atlatıyor. Kendi intikamını almaya çalışırken de insanlarla iletişime geçmesi gerekiyor. Her nasılsa o güne kadar hastaları dışında biriyle iletişimi olmayan bir adam, herkesi parmağında oynatıyor. Buralar çok soru işareti ile doluydu bence. Karakterimizin shounen animelerde göreceğiniz türde yeni bir yetenek uyandırması gerçekçi gelmedi bana. Sonu ise muhteşemdi. Sıradan polisiye kitaplarında rastlamanın ötesinde bir finaldi. Tatmin ediciliği azdı ama yine de beğendim. Yazardan bir kitap okumak isterseniz bu kitapla başlamayın derim. Profesör kitabıyla başlarsanız en azından geçiş görevi üstlenecektir yazım tarzına ve kurgu gelişimine alışmanız için.