Raf Yorumu: Blesk (@berrybutcher)

Spoiler içeriyor "Kendini satmasını bilmiyorsun. Bu dünya öyle bir dünyadır ki, çok çalışmak para etmez. Az çalışmak, hatta hiç çalışmamak, ama çok çalışıyor hissini vermek, verdirebilmek...Gerçekten namuslu, şerefli haysiyetli olmak değil, namuslu, haysiyetli, şerefli görünmek, görünebilmektir marifet." s101 "Salkımın en irisini, en…devamı"Kendini satmasını bilmiyorsun. Bu dünya öyle bir dünyadır ki, çok çalışmak para etmez. Az çalışmak, hatta hiç çalışmamak, ama çok çalışıyor hissini vermek, verdirebilmek...Gerçekten namuslu, şerefli haysiyetli olmak değil, namuslu, haysiyetli, şerefli görünmek, görünebilmektir marifet." s101 "Salkımın en irisini, en kocamanını yutacaksın. Kural bu. Fırsattan faydalanacak, çalacaksın satırı. Paraları mayaladın mı, yatıracaksın bir işe, kendin de patron olacaksın. Patron oldun mu, o zaman iş değişecek tabii... Çekilirsin kıyıya, başlarsın dinden, imandan, namustan, şereften, ahlaktan vaaza..." s109 "Sen ne dersen de. Her erkek, karısında önce güzellik arar. Namusa gelince, adamına göre değişir." s.198 Karakterlerin hepsine biraz hak verdim, fazlaca nefret ettim. Insanların birbirini her açıdan kullanmaya çalıştığı ve ezdiği bir dünya yazılmış. Tabii bu gerçekte olan bir durum. Hayal ürünü değil. Kendimizin bile dâhil olduğu ilişki türleri. Türlü entrikalarla masum insanları öldürtmekten, hapise attırmaktan çekinmeyen karakterlerle tanışıyorsunuz. Deyyusların, arkadaşlarının arkasından namussuzluk yapmasını ve pişkince övünmelerini okuyorsunuz. Aradığınız her iğrençliği bulabileceğiniz bir kitap. Cumhuriyet döneminde geçen bir hikaye. Hırslarla dolu insanların, önüne gelenin üstüne basarak yükselmeye çalıştığı ve dönemin kahramanlıklarının yanında toplumumuzu lekeleyen bir güruhun da anlatıldığı bir eser. Karakterlerin en iyisi bile şereften uzak. Para kazanma ve iyi yaşama hırsını anlıyorum. Bence burada bir sorun yok. Ancak iş, başkasını öldürmeye, kullanmaya ve başka kötü yollarda harcamaya vardığında insanın kendini frenlemesi gerekir. Aksi halde kimsenin güvende olamayacağı bir toplum oluşur. Kitabı okudukça tarihte hangi olay meydana gelmişse de, devir ne kadar farklıysa da bir grup insanın daima kansız olabileceğini anlıyorsunuz. Faka yazılanlar sizi şaşırtmayacaktır. Çoğumuz kitaptaki türde karakterlerle tanışmışızdır hatta onlardan bir parçasını da kendi karakterimizde bulabiliriz. Sevdiğim tek karakter Hakkı Bey oldu sanırım. Aklı bu dünyada değildi, kendi içine dönük ve başka bir evrede yaşıyor gibiydi. Elinde hazine değerinde topraklar olsa da o, sadece insanların resmini çiziyor, gerisini umursamıyordu. :') Orhan Kemal'den okuduğum ilk kitap. Bence hoş bir tarzı var. Yaşar Kemal gibi, o da Çukurova'yı anlatmış. Özellikle çiftçilerin komisyoncuya verdiği mallara rağmen hiçbir şey kazanamaması ve hep hakkının yenmesi bugün bile devam eden bir problem. En kısa zamanda yazarın çok merak ettiğim Murtaza kitabını da okumak istiyorum.