Raf Yorumu: giriş kat filozofu (@halenur)

Spoiler içeriyor viyana'ya giden genç öğrenci berger... ah berger üzümlü kekim, bahtsız çocuğum. en ufak bi iyi hissedişinde nasıl da altüst oluyorsun. sen bensin sanırım ya da ben senim bilmiyorum. kısaca konusuna değinecek olursak bu genç bahtsız çocuğum eğitim için gittiği yerde…devamıviyana'ya giden genç öğrenci berger... ah berger üzümlü kekim, bahtsız çocuğum. en ufak bi iyi hissedişinde nasıl da altüst oluyorsun. sen bensin sanırım ya da ben senim bilmiyorum. kısaca konusuna değinecek olursak bu genç bahtsız çocuğum eğitim için gittiği yerde kendini dışlanmış hissediyor yani biraz pısırık mı desem, silik mi desem, sessiz mi desem ya da hepsi mi desem bilemedim. hâl böyle olunca kimseyle arkadaş olamıyor hatta alay konusu bile oluyor. zaman zaman kendini gösterme çabasına giriyor ama yine hüsran her daim feryat figan... bir gece vakti kaldığı pansiyon sahibi teyzenin kızının çok hasta olduğunu fark ediyor. bu da iyilik meleği ya hemen koşuyor bakıyor ki kızıl olmuş kızımız. neyse bu da tıp okuyor ya sözde ( benden beter he ben en azından 1 yıl okudum bu çocuğum bir gittiyse beş gitmedi okula, depresyonda ya tabii) ben yanında kalırım, aman ben bakarım, iyi ederim, merak etmeyin modunda takılıyor ki bunları yaparken de ilk defa kendini işe yarar ve önemli hissediyor. birdenbire hayat doluyor, viyana'ya da berger'e de bahar geliyor aynı anda. okula tekrar başlama kararı alıyor, hayatını düzene sokacağına falan da söz veriyor kendi kendine. neyse bu pedofili berger ay pardon yani sadece berger bi gün aniden bu hastalıklı kızımızı öpüyor. ayol bir de dudağından. yani a be akılsız az buçuk da olsa tıp eğitimi almışsın hiç mi akıl edemedin hastalığın sana bulaşacağını... yani onu da geçtim 13 yaşında bir kızı öpmek ne kadar mantıklı ki? bilmiyorum ya burası beni bi muallakta bıraktı. yani kızı başta kardeşine benzetip kardeşin gibi görüp sonrasında kadınsı özellikler yükleyip tak diye öpmen... bizimle değilsin berger. sonuna gelecek olur isek klâsik stefan zweig eseri işte. kitabın tamamına hakim olan hüzün sonda da eksikliğini hissettirmiyor. ve baş karakterimiz hayata gözlerini yumuyor... yani seviyorum ben bu yazarı yahu. tam bir melankoli yazarı. şimdiden keyifli okumalar dilerim buraya kadar yazımı okuduysanız teşekkür ediyorum 😚