Raf Yorumu: GoldenKnife (@goldenknife)

Spoiler içeriyor Kadınların erkekler tarafından aşağılık bir varlık olarak görüldüğü 18.yüzyıl ve daha öncesini, kadın yazarların eserlerinden alıntılarak yaparak anlatan feminist yazarımız, kadınların 18.yüzyıl sonlarına doğru yazarak para kazanmaya başladığını söyleyerek mutluluğunu dile getiriyor Kendisini hayat şartlarından ve kadına verilen değerden ötürü…devamıKadınların erkekler tarafından aşağılık bir varlık olarak görüldüğü 18.yüzyıl ve daha öncesini, kadın yazarların eserlerinden alıntılarak yaparak anlatan feminist yazarımız, kadınların 18.yüzyıl sonlarına doğru yazarak para kazanmaya başladığını söyleyerek mutluluğunu dile getiriyor Kendisini hayat şartlarından ve kadına verilen değerden ötürü dış dünyaya kapatmış olduğu hâlde benzersiz eserler ortaya koyan yazarlardan da övgüyle bahsediyor. Jane Austen (Aşk ve Gurur), Charlotte Bronte (Jane Eyre), Emiliy Bronte (Uğultulu Tepeler) bunların başında geliyor. Yazarımız günümüze yaklaştıkça kadın yazarların roman dışında başka türlere de yöneldiğinden bahsediyor. Başka türlere yönelen yazarlarımızın romandaki kurguda da büyük değişimlere imza attığını söylüyor ve bunu Mary Carmichael’in ilk kitabı Hayat Macerasını örnek göstererek yapıyor. Bu romanda bir kadın, ev hanımı, erkeğin aşığı gibi ataerkil yapıdan sıyrılmıştır; güzel bir mesleği vardır ve bir kadından hoşlanıyordur. Bu, kadın romancılar ve onların okuyucuları için bir devrimdir. Carmichael bunu nasıl ifade edeceğini biliyorsa, henüz kimsenin girmediği o geniş odada bir fener yakmış demektir. Düşünsel yazarlıktaki başarıyı parayla ölçtüğü bir bölüm de var ki her açıdan olmasa da bazı açılardan doğru olduğunu düşünüyorum. Bu konuda yazarımızın yazarlar üzerinden verdiği örneklerle bu durum az da olsa kanıtlanıyor. Son bölümlerde ise Shakespeare'nin sözde kayıp kız kardeşi üzerinden kadınların yazarlığının olması gerektiği seviyeye ve o seviyenin taklitlerden oluştuğuna vurgu yapıyor. Kendine ait odası ve bir miktar parası olan özgüven sahibi kadınların Shakespeare'in sözde kayıp kız kardeşinin öldüyse bile en azından ruhuyla kadın yazarlığın daha büyük gelişmeler göstereceğinden bahsederek kitabı sonlandırıyor.