Raf Yorumu: Blesk (@berrybutcher)

"Açlık, soğuk, korku, bellerini büken çalışma yükü çığ gibi ezip geçiyor zavallıları; bir fırsatını bulup insan olduklarını, insanla hayvanı birbirinden neyin ayırdığını, hangi amaç için yaşadıklarını düşünemiyorlar." "Söz gelişi benim gibi sıradan insanlar ise ne yapacaklarını bilmezler, ellerinden bir iş…devamı"Açlık, soğuk, korku, bellerini büken çalışma yükü çığ gibi ezip geçiyor zavallıları; bir fırsatını bulup insan olduklarını, insanla hayvanı birbirinden neyin ayırdığını, hangi amaç için yaşadıklarını düşünemiyorlar." "Söz gelişi benim gibi sıradan insanlar ise ne yapacaklarını bilmezler, ellerinden bir iş gelmez; onlara kalan tek şey, büyük toplumsal akımların varlığını hissetmek ve bu akımlara kapılarak sürüklenmektir." Çehov'un öykülerini yazdığı ikinci kitabı da birincisiyle aynı derecede akıcı ve keyif vericiydi. Hikayelerin konusu ise ağır ve romantizme kayıyordu. Elbette Tifüs hastalığıyla savaşmaya çalışan bir askerin öyküsü ise romantizmden çok uzaktı. Bu tür öykülerini şahsen daha fazla seviyorum yazarın. Rus edebiyatının romantizmi benim alışık olmadığım bir alan. Bu kitap için değil ama genel olarak sadakatsizlik, hastalıklı ruh hallerinden çıkamayan kadınlar ve zampara erkekler çevresinde dönüyor Rus romantizmi. Bizim yerli klasiklerimizde de bu konuya çok rastlanıyor ama en azından bizimkilerde ilgi çekici ve merak uyandırıcı sosyolojik konular da işleniyor. Diğer yandan bu edebiyatta bir boğuculuk var. 'Taşralı' başlığı altında yazılmış bölümün hikayesi diğerlerinden birçok yönden ayrılıyordu. Bu hikayede Zweig'ın kaleminin tadını alabiliyorsunuz. Varlıklı ve soylu bir adamın, hiçbir baltaya sap olamaması ve toplum içinde savrulup durmasını konu ediniyor. Ister istemez empati yapmaya zorlanıyorsunuz. Diğerlerinden biraz daha şanslı olsanız da hem üst hem de alt tabakanın beklentilerini karşılayabilir miydim, diye düşünüyorsunuz. Doğumla birlikte gelen imtiyazlar, çok da hırslı olmayan karakterinizi kurtarmaya yeter mi? Öykünün romantizm kısmı da zorlama değildi ve okurken sıkmıyordu. Özellikle aşk temasının arka planda kalması taraftarıyım bu tarz güçlü bir mesaj verilmeye çalışılmışsa. Öykülerin iki kitabını da okumanızı tavsiye ederim. Martı'dan sonra bu ikisini okumakta hiç tereddüt etmemiştim. Beni de hayal kırıklığına uğratmadı pek çok açıdan.