Raf Yorumu: kimmiş bu kalli? (@kalli)

Gösterime girdiği zamanda Cannes'da 'en huzursuz edici film' olarak anılan Saul'un Oğlu filmi gözlerinin önünde öldürülen ve yakılmak üzere olan Yahudi bir çocuğu inancına uygun bir şekilde gömmek isteyen Saul'a odaklanıyor. Saul Yahudi toplama kampında çalışan bir sonderkommando. Film hakkındaki…devamıGösterime girdiği zamanda Cannes'da 'en huzursuz edici film' olarak anılan Saul'un Oğlu filmi gözlerinin önünde öldürülen ve yakılmak üzere olan Yahudi bir çocuğu inancına uygun bir şekilde gömmek isteyen Saul'a odaklanıyor. Saul Yahudi toplama kampında çalışan bir sonderkommando. Film hakkındaki yorumuma devam etmeden önce ne demek olduğunu merak edenler/ edecek olanlar için sonderkommandoyu kısaca açıklayayım. Sonderkommandolar, ölüm cezası affedilen ama ölüm tehditi karşılığı gaz odalarında zorla çalıştırıp cesetlerin yok edilmesinde rol oynayan Yahudiler oluyor. Kısa bilgiden sonra filme geri dönebilirim. 'En rahatsız edici film' olduğunu düşünmüyorum, ama oldukça rahatsız edici bir yönü vardı. Fakat daha da rahatsız edici olan tek bir cesede odakladığı için film bir süre sonra insanların ölümüne, yakılmasına tanık olmak normal gelmeye başlıyor. Aslında bir noktada durdurup bu kadar normal karşıladığım için insanlığımı sorguladım, lâkin filme devam edince yine Saul'un oğluna -gerçek oğlu değil, orada gördüğü bir çocuk- odaklandım. Film için bir uğraş filmi diyebilirim. Film boyunca Saul'un haham bulmak için uğraşmasını izliyoruz. Tabii bunun yanında birçok şeye de tanık oluyoruz. Akıcı bir film. Tabii bu akıcı kelimesinden su gibi anlamı çıkmasın, böylesi bir film ne kadar akıcı olabilirse o kadar akıcı. Diğer tüm izlediğim Yahudi soykırımı filmlerinden farklı bir havası var. Onlardan aldığım dramayı bu filmden alamadım, ki zaten filmde içsel bir duygusallık amacı taşınmadığı da ortada. Sadece o an yaşanan ya da yaşanmış olma ihtimali olan bir olayı çıplak bir şekilde yazıp çizip oynamış, oynatmışlar. Filmi bu kadar etkileyici kılan unsurlardan biri de Saul'un hiç tanımadığı bir çocuk için uğraş vermesiydi bence. Kendi oğlu olsaydı belki daha dramatik olurdu, ama verdiği uğraş 'vay be' dedirtmezdi. Belki de dedirtirdi, bilemiyorum Altan. Filmin büyük bir kısmını Saul'un gözünden izliyoruz. Onun yaptığı işe bu denli yakından baktığımız için öldürülen insanlar, yakılan cesetler garip gelmiyor. İşte filmin rahatsız ediciliği de tam bu noktada başlıyor. Bizi sadece bir çocuğa odaklayıp diğer insanları yok saydırttığı, onlara olanları normal karşılattığı için rahatsız edici kavramını hakediyor. Filmin çekim açılarını ben beğendim. Filmin varettiği atmosfere girmek için bu açılar gerekliydi.