Raf Yorumu: Sugar (@babette)

Bu filmi nereden buldum da Raf’ıma ekledim, hiçbir fikrim yok. Can sıkıntısından açıp izledim. Başlamadan önce çok dandik bir şey bekliyordum da beni şaşırttı doğrusu. Ya filmi izlerken lanetlendim mi naptım bilmiyorum. 4 gündür ne zaman bitirmeye kalkışsam mutlaka bir…devamıBu filmi nereden buldum da Raf’ıma ekledim, hiçbir fikrim yok. Can sıkıntısından açıp izledim. Başlamadan önce çok dandik bir şey bekliyordum da beni şaşırttı doğrusu. Ya filmi izlerken lanetlendim mi naptım bilmiyorum. 4 gündür ne zaman bitirmeye kalkışsam mutlaka bir sorun çıkıyor. Şu 4 güne birçok dizi, film sığdırdım ama bi türlü bu filmi sığdıramadım yav. Filmimizde Sophie’yle Agatha yakın arkadaştır. Günün birinde iyilik ve kötülük okuluna giderler. Sophie’nin iyilik, Agatha’nınsa kötülük okuluna gitmesi gerekirken Sophie kötülük, Agatha iyilik okuluna gider. Sonra da kahramanlarımız bu terslikte bir iş olduğunu düşünüp çözüm aramaya başlarlar. İyiler okulundaki elbiselerin güzelliği şaka mı?? Peri masallarından fırlamış gibiler resmen. O elbiselere sahip olsam tüm dertlerim bitecekmiş gibi… Kötüler bana nedense yeteri kadar kötü gelmedi ya. Tamam hepsi hafiften de olsa kaçık ama daha böyle heybetli kötüler görmeyi isterdim sanırım. (Çok anlamsız cümle oldu neysem sknjndks) Agatha… Agatha… Agatha… Güzelliğin zekatını ver be bacım.. Ben prens olsam (kötü de olabilirdim) kesin Agatha’ya yürürdüm. Diğer kızlar ne öyle yaa. Hele ki Agatha varken… Bi de arkadaşım da arkadaşım diye yapıştı , kopmadı. (Biraz da devam etse Kırgın Çiçekler Mesude gibi “Kemalim yapmaz” diyeceğinden korktum) İzlerken Sophie’ye o kadar gıcık oldum ki. Ya ablacım seni iyi olduğuna kim ikna etti?¿ Nasıl etti?¿ Sürekli bi kıskanmalar, çekememeler falan.. (Hele şu cadı olduğu sahneee…. Oyyy anammm diyecek söz bulamıyorum) Yorumu yazdıkça ben de anlayamıyorum, övdüm mü gömdüm mü belli değil ama güzeldi bence. Tabii biraz eksik olduğu kısımlar var, yalan yok fakat izlenir ya. Şans verilir. (Kendimi ikna etmeye çalışıyorum) He bi de unutmadan söyleyeyim, şu kısım çok hoşuma gitti; Prenseslerin olduğu filmlerde hep yakuşuklu prenslerin onları kurtarmasını bekleriz de bu sefer gerçek dostluğun her şeyden önce geldiğini görmek sevindirdi cidden. Puan olarak 7 verecektim ama dostluk kısmından kazandı, arttırıp 7.5’la kendilerini uğurluyoruz. “Kim olduğumuz değil, ne yaptığımız önemlidir Sophie.” (Filmde bu repliği söyleyen abla, beni evlat edin nolur. <33)