Raf Yorumu: Nubesh (@nubesh)

Oblomov'u okuduktan sonra büyük bir boşluğa düşmüştüm. Benim bu hayattaki amacım neydi? Ne yaparsam mutlu olacaktım veya neye yeteneğim vardı da gün yüzüne çıkmamıştı diye düşünüp duruyordum. Şu an "Ben eskiden böyle biri değildim" deyip hüngür hüngür ağlayabilirim çünkü zamanında…devamıOblomov'u okuduktan sonra büyük bir boşluğa düşmüştüm. Benim bu hayattaki amacım neydi? Ne yaparsam mutlu olacaktım veya neye yeteneğim vardı da gün yüzüne çıkmamıştı diye düşünüp duruyordum. Şu an "Ben eskiden böyle biri değildim" deyip hüngür hüngür ağlayabilirim çünkü zamanında önüme koyulan engellerin, kısıtlamaların hayatıma ne şekilde mâl olduğunu yavaş yavaş anlıyorum. Evet, ben dünyanın en yeteneksiz insanıyım hatta olduğunu düşündüğüm yeteneklerin bile köreldiğini düşünüyorum. Bir amacım yok çünkü zamanında amaç edinecek bir şey bulamadım. Yaşamaya çalışıyorum tıpkı büyüklerimin yaptığı gibi... Beni yetiştiren insanların, kendilerine göre haklı bir gerekçeleri olduğunu düşünmeye çalışıyorum ama bana verilmeyen o fırsatların, aynı kişiler tarafından başkalarına verildiğini görmek beni daha çok üzüyor. Kıskanç bir insan değilim ama bu duruma çok imreniyorum yaa. Keşke 9 yaşındaki Beyza'nın elini tutup gitmek istediği her yere götürebilseydim. En azından bu kadar boş yaşamaz, bir amaç edinirdim. Filmde de müzik öğretmeni olan Joe'nin en iyi caz grubuna dahil olma fırsatını yakaladığı gün, bir kaza geçirip ölümle yaşam arasındaki mücadelesini gözler önüne seriyor. Ölümden sonraki yaşama inanan insanlar olarak nereye gideceğimizi az çok tahmin edebiliyoruz ama dünyaya gelmeden önce ruhumuz neredeydi? Ne yapıyordu bilmiyoruz. Joe'de ölümden kaçmak isterken yaşamdan önceki ruhlar alemine gidiyor ve oradan da dünyaya geri dönmeye çalışıyor. Çünkü her şey tam da istediği gibi olmuşken ölemezdi... 22 numaralı ruh da Joe'nin tam tersine dünyaya bile gelmek istemeyen biriydi. Korkuyordu... Ya yapamazsam, dünyada yaşayamazsam, hiçbir şeyden zevk almıyorum, bir amaç edinemiyorum deyip duruyordu bu yüzden yıllarca dünyaya gelmeyi reddetti. Sonra ne mi oldu? Joe ile tanıştı. Güzel bir animasyondu. Evet, mesaj verme kaygısına düşmüşlerdi bu yüzden de bazı yerlerinde sıkıldım ama genel olarak beğendim. Acaba kişiliklerimiz ve yeteneklerimiz filmde gösterildiği gibi mi bize aktarılıyor? Öyleyse güzelmiş :)