Raf Yorumu: Kitap Katili Güncesi (@kitapkatili)

Nedense bu kitap hakkında düşündüklerimi bir türlü kafamda toparlayamadım, ifade edemedim. Konusu çok ilgi çekiciydi. Tüm kitap boyunca Charlie'yi merakla okudum. Beni tüm kitap, özellikle sonu duygusal olarak çok etkiledi. Çok beğendim, tavsiye ederim. "Ben kör doğmuş ama ışığı görmesine…devamıNedense bu kitap hakkında düşündüklerimi bir türlü kafamda toparlayamadım, ifade edemedim. Konusu çok ilgi çekiciydi. Tüm kitap boyunca Charlie'yi merakla okudum. Beni tüm kitap, özellikle sonu duygusal olarak çok etkiledi. Çok beğendim, tavsiye ederim. "Ben kör doğmuş ama ışığı görmesine izin verilmiş bir insanım. Bu bir günah olamaz." "Belki de o korku ve mide bulantısı, içinde boğulacağım bir deniz olmaktan çıktı ve sadece şimdiki zamanın yanı sıra geçmişi de bana yansıtan küçük bir su birikintisi haline geldi. Gerçekten de serbest miyim acaba?" "Geçmişin gölgeleri beni bacaklarımdan yakalamış, aşağıya doğru çekiyor. Bağırmak için ağzımı açıyorum, ama sesim çıkmıyor. Ellerim titriyor, üşüyorum ve kulaklarımda uzaklardan gelen bir uğultu var." "Önümdeki her yol tıkalıydı. Tanrım... Ne yaparsam yapayım, ne tarafa dönersem döneyim, tüm kapılar bana kapalıydı. Gidebileceğim bir yer yoktu. Ne bir sokak, ne bir oda, ne de bir kadın." "Bana ne olacağı önemli değil, henüz dünyaya gelmemiş bazı insanların hayatına bir şeyler katabilirsem eğer, kendimi binlerce kez normal bir hayat yaşamış gibi hissedeceğim. Bu da bana yeter." "Zeka bir insanın sahip olabileceği en büyük lütuflardan biri... Ama ne yazık ki, bilgi arayışı sevgi arayışını kapı dışarı ediyor. Bu da benim son zamanlarda keşfettiğim şeylerden biri. Size şunu hipotez olarak sunuyorum: Sevgi alma ve sevgi verme yeteneğinden yoksun olan zeka, zihinsel ve ahlaki çöküşe, nevroza ve muhtemelen psikoza bile yol açar. Ve benmerkezci bir amaca odaklanan ve insan ilişkilerini dışlayan bir beynin, sadece şiddete ve acıya neden olacağını da eklemek istiyorum." "Ben onun Charlie'si olduğum için değil, Charlie'si olmama rağmen yumuşamıştı." "Bu labirentte koşmaktan yoruldum. Şimdi çıkmaz bir sokaktayım ve söylenebilecek tek şey bu." "Öğrenmiş olduğum şeylerin hiç olmazsa bazılarını aklımda tutmaya çalışmalıyım. Lütfen Tanrım, onların hepsini elimden alma." "Sadece yalnız bırak beni... Ben kendim değilim. Paramparça oluyorum ve seni burada istemiyorum."