Raf Yorumu: kimmiş bu kalli? (@kalli)

Kitabı ilk kez okuyacağımda sadece kumar masasının etrafında dönen, gün geçtikçe karakteri yiyip bitiren bir hikâye ile karşı karşıya kalacağımı sanmıştım. Kısmen böyle sayılabilse de bu noktaya gelirken ki gelişim aşaması çok önemli. Kumar bağımlılığını, hatta kumar masasında geçen sahneleri…devamıKitabı ilk kez okuyacağımda sadece kumar masasının etrafında dönen, gün geçtikçe karakteri yiyip bitiren bir hikâye ile karşı karşıya kalacağımı sanmıştım. Kısmen böyle sayılabilse de bu noktaya gelirken ki gelişim aşaması çok önemli. Kumar bağımlılığını, hatta kumar masasında geçen sahneleri o kadar iyi betimlemiş ki Dostoyevski okurken kendimi Alexey'in yerine koyamadan edemedim. Kitabı okurken sadece Alexey ile değil, neredeyse -ön plana daha çok çıkanlar elbette- bütün karakterlerle bütünleşmeyi başarıyorsunuz. Çünkü bu konuda ciddi anlamda mükemmel, derin bir karakter tasviri sunuyor. Hikâyenin gidişatı biraz yavaştı. Olayların patlama noktası diyebileceğimiz, kumar tutkusunun hadsafaya ulaştığı ve beni içine çektiği bölüme geç girmiş olsa da bu beni sıkmadı. Çünkü olaylara giriş yaparken ki yaşananlarda sonrasını besleyen, ana hikâyeden kopmayan, Rus toplumunu yansıtan olaylardı. Alt-üst dengesinin muazzam bir şekilde kurulduğunu söylemek isterim. Aristokrat sınıfının eleştirisi oldukça derin ve okuyucuyu etkileyen bir biçimde yapılmış. Kitapta kumar bağımlılığına karşı derin bir eleştiri görüyoruz. Fakat ana karakter her zaman kaybetmiyor, ya da bir şekilde onu kumara iten gelişmeler yaşanıyor. Aslında bu bağımlığığından tamamen kurtulamadığını da görüyoruz. Kumar bağımlılıkların en kötülerinden biri olsa da kitapta tamamıyla kötü olarak gösterildiğini düşünmüyorum. Büyük bir eleştiri var ama bazı konularda takdir okuyucuya bırakılmış. Takdir okuyucuya bırakılmış derken finalinden de söz etmemek olmaz. Finali açık uçlu bitmiş. Artık biz zihnimizde nasıl canlandırırsak o yöne çekilebilecek bir final. Bu da beni rahatsız etmedi. Zira eleştiriye, alternatif sonlara açık bir kitap. Son olarak şunu söylemek isterim. Eğer karakterin sadece kumar oynamasını okusaydık, kazanmak ve kaybetmek arasında gidip gelen bir kitap olsaydı bu kadar dikkat çekmezdi ve Rus Edebiyatı'nda önemli bir yere oturmazdı sanırım. Kumarın dışında ana hikâyeden kopmadan gelişen ara hikâyeler, yan karakterlerin yaşantıları ve tasvirleri kitabı iyi bir konuma taşımış.