Raf Yorumu: Seris_Comment (@seris

Döndersen Islık Çal İstanbul’un kaderi bu değil mi aslında? İstanbul’un içine çeken güzelliği ile bir anda bizleri büyülese de zamanla o güzellik yozlaşmaya, ötekileştirmeye ve ayrıştırmaya başlamıyor mu? Dört bir yandan gelen insanlar da bu güzelliğe tutunmaya çalışıyor aslında. Film…devamıDöndersen Islık Çal İstanbul’un kaderi bu değil mi aslında? İstanbul’un içine çeken güzelliği ile bir anda bizleri büyülese de zamanla o güzellik yozlaşmaya, ötekileştirmeye ve ayrıştırmaya başlamıyor mu? Dört bir yandan gelen insanlar da bu güzelliğe tutunmaya çalışıyor aslında. Film yıllarına göre sağlam cümleleri ile çağdaş bir yaklaşım kullanıyor ve bu yıllara göre çok cesurca bu da filmi kült Türk filmlerinde zirveye taşıyor. Yönetmen Orhan Yavuz ise ciddi anlamda bu filmi başarılı bir şekilde yönetiyor ve bizleri binlerce kez büyülüyor. Orhan Yavuz’un sinematografisi ile girişini, çıkış (son) sahnesini bayılarak beğendim. Aslında ilk olarak ta*iz anını önceden yanlış bulsam da zamanla neden onu belli etmek istediklerini çok iyi anladım. Zamanı, yaşı ne olursa olsun bir anının başlangıçla başladığını gösteriyordu usta yönetmen. Fikret Kuşkan'ın bence kötü bir hatası yoktu. Aksine karakterini, Beyoğlu sokaklarını, eski İstanbul Travesti yaşantısını ve modernliğinin üstüne kendi dertlerini, kaçışlarını harika göstermişti. Arkadaşlarından dışlanmasını, kendini bir türlü ifade edememiş gibi hissetmesini çok güzel aktarmıştı. Ki küçük dostumuz da bununla aynı dertlerde ve yalnız, çocuk gibi üzülen ama dev gibi dertleri içinde kaybolan Mevlüt Demiryay’ın canlandırdığı karakteri ise bence asıl temel konuydu. ‘Öteki’ dediğimiz ve İstanbul’un arka sokaklarında kaybolan bilmediğimiz hayatların olduğunu bu filmle daha iyi anlıyorduk. 1992 yılından itibaren (31) yılı arkamızda bıraktığımız bunca senede aslında (31) yıl geriye giden İstanbul’un eskisindende daha çok gerilemesini bu filmle görmek beni aşırı üzdü. Değişen, çağdaş olarak vurgulayan tüm cümleler içinde en fazla içine kapıldığım cümle ise “Saflık ölmüş, çocuklarda bile yaşamıyor.” olmasaydı. Her detayı ile farklı şeyler düşüneceğimiz filmi kendimce yorumladım. Teknik detayları, oyuncularımızın Menderes Samancılar, Derya Alabora'nın daha da sağlamlaştırdığı konusu ile daha da çok sevdiğim filmi sizlere öneriyorum ve daha fazla tutmadan kaçıyorum. Keyifli izlemeler.