Raf Yorumu: blenderman (@romantizma)

Harika bir söyleşi olmuş öncelikle onu söyleyim. Bazı yerlerdeki tespitler, saptamalar şapka çıkartılacak cinsten. Tam bir münevver, aydın tipi. İlber Ortaylı'dan geleceğini kurmak üüzzerine enfes bir söyleşi, kitap. Çok büyük bir beklentiyle okumuştum, beklentimi karşıladı mı, bence karşıladı. Kitap beni…devamıHarika bir söyleşi olmuş öncelikle onu söyleyim. Bazı yerlerdeki tespitler, saptamalar şapka çıkartılacak cinsten. Tam bir münevver, aydın tipi. İlber Ortaylı'dan geleceğini kurmak üüzzerine enfes bir söyleşi, kitap. Çok büyük bir beklentiyle okumuştum, beklentimi karşıladı mı, bence karşıladı. Kitap beni doyurdu diyebilirim. İki büyük usta Tolstoy ve Dostoyevski' den değinilmesiyse ayrı hoştu. (ayrıca bazı bölüm sonlarında sürpriz kitap önerileride var) İlber Hoca kitapta bir de kasabacılık üzerine değiniyor. Şehir üniversitelerinin tek tipleşmiş akademiciliğinden yakınıyor, dem vuruyor. Açıkçası iyi ki de yüksek lisans veya üniversitede öğrenim görevlisi olmamışım diyorum çünkü kasabacılık olayı gerçekten çok korkunç. Gelişime, öğrenmeye kapalı bir toplum. Tek tip öğrenme yakındığı durumlardı. Ben de katılıyorum. Üniversite görevlilerinin okumuş olsalar dahi kendilerini yenileyemeden hep aynı branşdan kişilerle takılması durumu yani demek istediğim. Benzer bölümler, branşlar oluncada yeni ve farklı şeyler öğrenme duygusu yitiyor. "Elinizdeki işi bırakın, bir durun, etrafa bir bakın, nereden gelip nereye gittiğinizi bir düşünün,"der Tolstoy. Bu aslında bir tür tecrittir. İşten güçten, hayatın akışından ve hızından kendinizi soyutlamayı salık verir. Ama Tolstoy'daki etrafa bakmak öncelikle içine bakmaktır. İnsanın kendini izole etmeye her zaman ihtiyacı vardır. Kendini izole edip düşünmesi gerekir. Boyutu değiştirmek gerekir. Ama çok yalnız kalıp çok düşünmek de akıl kârı değildir. "Fazlası akla zarardır" derler ama milletimiz gibi hep bir arada durmak daha büyük zarardır. Neticede insan yalnız kalmayı bilmeli. Bakınız; tren de insana bir tür yalnızlık verir, düşünmek için ideal ortamı sağlar. Nasıl? Ritim ve akıp giden görüntüler sunarak. Yürümek de buna benzer. Bir defa bir tür yalnızlıktır. Üstelik kan dolaşımı da daha düzenli hâle geleceği için ayrıca da işe yarar. Süratle daha güzel şeyler düşünürsün.