Raf Yorumu: Seris_Comment (@seris

Rabbit Hole - Mutluluğun Peşinde Birini kaybetmenin ne demek olduğunu nasıl anlarız veya bununla nasıl başa çıkarız bilemiyoruz fakat her bir anlamı ile mücadele etmeye çalışıyoruz. Bunun nedenini sanırım bir türlü anlayamayacağım. Bu film acılarıyla hayatlarına devam etmek zorunda olan…devamıRabbit Hole - Mutluluğun Peşinde Birini kaybetmenin ne demek olduğunu nasıl anlarız veya bununla nasıl başa çıkarız bilemiyoruz fakat her bir anlamı ile mücadele etmeye çalışıyoruz. Bunun nedenini sanırım bir türlü anlayamayacağım. Bu film acılarıyla hayatlarına devam etmek zorunda olan bir topluluğu ve aynı zamanda bir ailenin yaşantısını gösteriyordu. Aslında herkes acısını farklı yollarla dindirirken yeni acısı ile mücadele eden Becca Corbett’in kendini bulma yolunu gözler önüne seriyordu. Nicole Kidman’ın başrolünü üstlendiği bu filmde aynı zamanda anne olmayı ve acısını nasıl farklı bir noktada dindirebildiğini gösteriyordu ve en iyi performanslarından birini sergiliyordu. Bunun dışındaki süregelen konuların detaylarına bakacak olursak, senaryoya bağlı kalamadığım çok fazla nokta mevcuttu ama film bazı durumlarda beni içine çekmeyi başardı. Acı duygusunu derinlerimde hissettiğim ve empati kurabildiğim Nicole Kidman gerçekten de filmin gözdesiydi. Aynı zamanda TIME dergisinin 2010 Yılının En İyi Filmleri listesinde yer alan Mutluluğun Peşinde filmiyle birlikte sinema kariyerine ‘yapımcı‘ sıfatını da eklemiş oldu. Bakıldığında yan karakterinin yaşadıkları acılara da çok yer verilmişti. Bunlardan en önemlisi baba acısını ve hissini gösteren Aaron Eckhart, En İyi Erkek Oyuncu dalında Altın Küre adaylığı kazandı. Bunun dışında spoiler vermeden anlatacak olursam hiç kimsenin suçunun olmadığı ama acıların ortak olduğu ve aslında temeli oluşturan fakat zaman zaman anlatım yetersizliğinin de fark edildiği bu film, acının nasıl şekil değiştirebileceğini ve tanrısal olmadığının kanıtını gösteriyordu. Oyuncular ve karakterlerinin geneline bakacak olursam, her bir karakterin farklı acılarla mücadele etmesinin dışında bir yandan da toplumdaki yerlerini ve onları yok edebilme yöntemlerini de çok güzel göstermişlerdi. Miles Teller, Dianne Wiest ve Sandra Oh gibi ünlü oyuncularının da performanslarını gördüğümüz bu film, çoğu kimsenin sevmeyeceği bir tarzda ilerlese de akışının sade yapısıyla harmanlanan ve ilerleyen tarzını ben çok sevdim. Daha fazla tutmadan bence bir göz atılması ve anlayabileceğiniz tarzda empati kurabileceğinizi düşündüğüm bu filmi öneriyorum. Keyifli izlemeler.