Raf Yorumu: giriş kat filozofu (@halenur)

"her şeyi tamir edemezsiniz. yanına bile yaklaşamazsınız. ama minnettar olmak için sebepler bulabilirsiniz. daha da fazlası: o sebepleri bulmak için çalışabilirsiniz." benim film-dizi-kitap analizlerimin sadece birkaç tanesini bile okusanız ne kadar karamsar olduğumu görmüş olursunuz. ama sanırım bu inceleme tam…devamı"her şeyi tamir edemezsiniz. yanına bile yaklaşamazsınız. ama minnettar olmak için sebepler bulabilirsiniz. daha da fazlası: o sebepleri bulmak için çalışabilirsiniz." benim film-dizi-kitap analizlerimin sadece birkaç tanesini bile okusanız ne kadar karamsar olduğumu görmüş olursunuz. ama sanırım bu inceleme tam zıttı olacak. BU BİR İLK?! hayatta hep zor anlar vardır, çözülmesi gereken problemler. birini halledince hiç nefes almamıza fırsat vermeden gelen ikinci üçüncü beşinci onuncu sorunlar. hatta öyle anlar vardır ki başınıza gelen sorun size sanki hayatınızın sonu gelmiş gibi hissettirebilir. ama o son neden sizin başlangıcınız için yeni bir adım olmasın ki? başlangıç dediğimiz şey her zaman mükemmel olmak zorunda değil. hatta size şu kadarını söyleyeyim hiçbir zaman mükemmel diye bir şey yoktur. her zaman her konuda pürüzler eksiklikler aksilikler olacaktır. bu doğmak ya da ölmek gibi olağan bi mevzu. sadece bir tane hayatınız olduğunu onunda aktığını unutmayın. bu akışı iyiye ya da kötüye çevirmek çoğunlukla bizim elimizde. hayal ettiğimiz belki şu an yaşadığımız mevcut hayat değil(kesinlikle değil...) ama farklı türlerde mutlu sonlar olabilir değil mi? hayatta tek bir doğru yoktur tıpkı tek bir mutluluk olmadığı gibi. o yüzden kendi mutluluğunuzu bulmak için ne gerekiyorsa yapın ama işlerin planladığınız gibi gitmeme ihtimalini her daim göz önünde bulundurun bu şekilde daha az hayal kırıklığı yaşarsınız. kitaba gelecek olursak eğer hayatı bi kaza yüzünden aniden mahvolan kadının tekrar ayağa kalkma mücadelesini anlatıyor. (yani teknik olarak hem fiilen hem mecazen ayağa kalkma mücadelesi) inişli çıkışlı bi okuma deneyimi oldu benim için çünkü birçok yerinde ağladım. sonunun özellikle böyle bitmesi benim açımdan daha gerçekçi ve güzeldi. akıcı anlatımıyla gerçekten okunası tatlı bi kitap olduğunu düşünüyorum özelikle son kısımlarında insan hayata karşı tekrar umut dolabiliyor (yaklaşık 15 saniye kadar) tatlı bi okuma deneyimi oldu kitabı keşfetmemde katkı sağlayan kendime teşekkür ediyorum 🥰 benim karamsar olmayan eleştirim bu kadar oluyor... yani kısaca olmuyor. kalbimin mutlu kısmı katran bağlamış diye yorumladım. böyle olmama sebep olanlar utanır mı sanmam. 💔