Raf Yorumu: eylül (@sircafanusta

Hayatını Yaşamak; On İki Tablodan Oluşan Bir Film

Spoiler içeriyor hayat küçük hatalarla ciddi sapmalara müsait, peki siz nerede hata yaptınız? toplumsal bağlamda kadının yerini, paris sokaklarındaki genç, güzel ve talihsiz bir fahişe üzerinden irdeliyoruz ilginç bir adam olan godardla ve sinematografisiyle. esasen çok güvenli ama sıkıcı bir hayatı geride…devamıhayat küçük hatalarla ciddi sapmalara müsait, peki siz nerede hata yaptınız? toplumsal bağlamda kadının yerini, paris sokaklarındaki genç, güzel ve talihsiz bir fahişe üzerinden irdeliyoruz ilginç bir adam olan godardla ve sinematografisiyle. esasen çok güvenli ama sıkıcı bir hayatı geride bırakma cüreti, her zaman mutlu sonla mı biter? yoksa alışkanlıklarımız esasen korunak mıdır? bedenden mi yoksa ruhaniyattan mı vazgeçmek daha kolaydır? filmin sonunda nana'nın genç sevgilisi tarafından okunan edgar alan poe'nun oval portre'si tüyleri diken diken eder, ayrıca portrenin sahibiyle özdeşleştirilen nana'nın da ölümünün sinyalidir, önceki bölümde ise filozofla olan sohbet hemen her film kanalının alıntıladığı bir sohbettir ve oldukça etkileyicidir. o sahnede pek değeri bilinmemiş konuşma üzerine olan bölümü alıntılacağım, aşk üzerine olana denk gelmemiş olma ihtimaliniz yok ne de olsa. "-insan ancak bir süre yaşamdan feragat ettiği zaman konuşmayı öğrenir.bedel budur. +yani konuşmak ölümcül müdür? -konuşmak neredeyse bir yeniden doğuş demektir. bir anlamda, yaşamın diğer boyutudur. yani bir insan konuşabilmek için, yaşamın konuşma olmayan bölümünden geçiş yapmalıdır. söylemek istediğim şeyi net olarak ifade edemiyor olabilirim ama insanı düzgün konuşmaktan alıkoyan şey, yaşamdaki bu ikilemin farkında olmayışından kaynaklanır. " bu sahneyi tekrar tekrar izledikten sonra agnes obel'den words are dead şarkısını açtım ve garip duyguların içimden geçmesine müsade ettim. agnes'in mistik sesi ve anna karina'nın ruhun derinliklerine bakan gözleri benim için sanatsal doyum demekti. konuşmanın, konuşabilmenin ve kelimelerin önemini anlıyorum ve burada, bu platformda konuşuyor sayıyorum kendimi. konuşalım. çünkü sinema da hikayeleri konuşmak için türemiş bir olgu değil mi esasen? hikayelerimizi konuşmak, dinlemek suretiyle takas etmeye devam edelim.