Raf Yorumu: giriş kat filozofu (@halenur)

beeennn nee izledim omg?? uzun süredir hiç bu kadar rahatsız edici ama aynı zamanda gerçek bir dizi izlememiştim. en son the act izlerken bu kadar irite olduğumu anımsıyorum. netflixte sürekli karşıma çıktığı yetmiyormuş gibi birkaç yerde kesitlerine de denk geldim.…devamıbeeennn nee izledim omg?? uzun süredir hiç bu kadar rahatsız edici ama aynı zamanda gerçek bir dizi izlememiştim. en son the act izlerken bu kadar irite olduğumu anımsıyorum. netflixte sürekli karşıma çıktığı yetmiyormuş gibi birkaç yerde kesitlerine de denk geldim. hem belki biraz kafam dağılır düşünmeye ara veririm hem de izlemek iyi gelir diye başlamak istedim. ve yanlışlıkla dizinin tamamını bitirdim... neden yanlışlıkla diyorum çünkü daha dizi izlememe kararı almıştım! çok vaktimi alıyor dayanamayıp hepsini hemen izlemek istiyorum ve izliyorum da, tatsız masmaalesef. diziye gelecek olursak eğer alışılmışın dışında bir taciz mevzusu. bu sefer bir erkek tacize maruz kalıyor. hem de birçok defa ve gerçekten korkunç şekilde. yani birini sürekli olarak o şekilde rahatsız etmek ve koca ülkenin de hiçbir şey yapamıyor oluşu. ÇILDIRTTI CİDDEN. sadece ülkenin bir şey yapamıyor oluşu değil donny'nin zaman zaman oluşan o yumuşak ve sakin tavırları da çıldırttı. böylesi mevzularda insanın tavrını net bir şekilde ortaya koyması gerekiyor yani en azından belli bir yerden sonra ipler kopmalıydı diye düşünüyorum ama donny biraz geç kaldı. gerçi bazen insanın elinde olmuyor bazı şartlar (nerden biliyorsun diye sormayın) bu arada diziye dair çok bi yorumum yok her şey ortada şu anda da aşırı gündemde olan bi dizi. şans vermeniz gerekiyor diye düşünüyorum ama dizi nezdinde birkaç konu üzerine değinmek istiyorum. burası olayın biraz daha anı kısmı o yüzden okumak sarmayabilir sizi. :') lisede bi arkadaşımız vardı hemcinsimiz. sürekli peşimizdeydi. hani böyle söyleyince garip oldu ve ne saçmalıyor bu dediniz değil mi? yok bir şey saçmalamıyorum ya da uydurmuyorum tamamen gerçek ve bizzat yaşandı maalesef. 4 kişilik arkadaş grubu olarak takılırdık çoğunlukla ve bu kız da sürekli bizimle iletişim halinde olmak isterdi başlarda normal ve olağan olduğu için çok problem yoktu ama bi süre sonra rahatsız olmaya başladık ve kibarca gitmesini rica ettik. olay burda kopmaya başladı zaten bizim için. ne kadar git desek de gitmiyor gidiyor gibi yapıp etrafımızda duruyor (ki sonuçta sınıfta, okulda ne kadar uzağa gidebilir di mi?) ve bizi dinliyor, gruptaki kişilerin zevkine uygun şeyler yapıyor. yani mesela arkadaşım x kişisinin romanlarının çok severim dediğinde ertesi gün elinde x kişisinin romanını görüyorduk. ve olay orda kopmuştu zaten bizim için. rehberliğe müdüre kadar giden olayda bizim elimizden bir şey gelmez cevabı tadımızı kaçırdı elbette. olaylar her geçen gün artarak devam etti. ta ki günün birinde sınıfta ağlama krizi yaşadığım âna dek... artık o kadar sinirlerim bozulmuştu ki bağırarak ve ağlayarak kızdan gitmesi bizden uzak durması için yalvarıyordum... hayır bakın bu şaka değil ya da uydurmuyorum. daha anlatamadığım birçok ayrıntı var maalesef. sonrasında kızın psikolojik olarak rahatsız olduğunu ve o yüzden bu şekilde davrandığını öğrendik yani zaten az çok belliydi ama bu durumda mağduriyet yaşamamız ve kimsenin hiçbir şey yapmaması aptalca idi. araya pandemi girdi ve bu saçma olay bir şekilde kapandı. iğrenç bi taciz vakasının bir diğerini de üniversitesi döneminde arkadaşımla sapığın birisi tarafından takip edilerek yaşamıştık. yani bilmiyorum bu ve bunun gibi anlatılacak, anlatılması gereken şeyler var maalesef. diziyi izlemek bu anlamda kötü hissettirdi ve o mide bulandırıcı günleri tekrar hatırlamama sebebiyet verdi. insanın yüzleşmeyip kaçtığı şeyler eninde sonunda onu bulup rahatsız ediyor sanırım. neyse tacizin her türlüsü cinsiyet fark etmeksizin korkunç. böyle bir durumda korkmak tedirgin olmak yerine yapılması gereken şeyleri yapın lütfen. sonucu ne olursa olsun hiçbir şey sizden önemli değil. ve kaçmak da hiçbir şeye çözüm değil (aynadaki sana diyorum)