Raf Yorumu: can (@anitabre)

Bu filmle ilgili bir şeyler yazmadan önce biraz kendimden bahsetmek istiyorum. Okumak istemeyenler 2. paragrafa geçebilir. Yaklaşık 3 yıldır film izlemeyi çok seven biriyim. Ama çok sık film izleyen biri değilim yani kendime sinefil diyemem. Ama filmler hakkında okurum, videolar…devamıBu filmle ilgili bir şeyler yazmadan önce biraz kendimden bahsetmek istiyorum. Okumak istemeyenler 2. paragrafa geçebilir. Yaklaşık 3 yıldır film izlemeyi çok seven biriyim. Ama çok sık film izleyen biri değilim yani kendime sinefil diyemem. Ama filmler hakkında okurum, videolar izlerim vesaire. Bir filme KENDİMCE tam puan verebilmem için cidden o filmin benim için çok özel bir yeri olması gerekiyor. Ve ilk sinemaya tutulduğum yılda böyle filmlere çok sık rastlıyordum. Ama yaklaşık iki yıldır, sanırım La La Land’den beri, tam puan verebileceğim filmler bulamıyordum. Biliyorum zor bir şey ama yine de insan bir şeyleri çok sevmek istiyor. Elbette çok yaklaşan filmler oldu hatta bizzat bu filminde yönetmeni olan Denis Villeneuve’ün Dune Part 2’si çok sınırdaydı benim için ama bir eksiklik vardı. Villeneuve benim en sevdiğim 2 yönetmenden biri ama hiçbir filmine 10 veremiyordum hep 9 kalıyordu. Geçenlerde bir arkadaşımla sohbet ederken de bunu söyledim ve bana bu filmi izleyip izlemediğimi sordu. Filmi elbette biliyordum, izleme listemdeydi, yine çok iyi bir şey bekliyordum ama zannetmiyordum ki Dune 2’den daha iyi olsun. Eh o zaman filme geçelim. Şunu belirteyim ki bu izlediğim en sarsıcı film olabilir. İzlediğim en iyi sonlardan biri, izlediğim en iyi plot twistlerden biri, izlediğim en dokunaklı hikayelerden biri. Incendies dayanabilecek kişilerin hayatında mutlaka izlemesi gereken filmlerden biri. Film annelerinin vasiyeti üzerine var olduğunu yeni öğrendikleri ağabeylerini arayan ikiz kardeşlerin hikayesini anlatıyor. Bununla da kalmayıp annelerinin geçmişini de izliyoruz. Yani bir nevi tek filmde iki film var diyebiliriz. Sonra hikayeler dallanıp budaklanıyor, öyle tahmin edilemez ve vurucu bir noktaya geliyor ki film bitince rahat bir 10 dakika boş duvara bakıyorsunuz. Ve diyorsunuz ki ben ne izledim. Bana bu yüzden ilaç gibi geldi film. Aslında çok uzatmak istemiyorum çünkü filmi tam çözümlemek için bir kez daha izlemek gerektiğini düşünüyorum. O yüzden oyunculukların, müziklerin (radiohead bile var) sinematografinin çok iyi olduğunu söyleyerek kaçıyorum. 10/10 (hiç içime sinmedi bu post silebilirim belki)