"Sen beni bir kere gördün. Ben seni bir kere gördüm. İşte, gönlümüz ikiz yaratılmış. İşte Allah seni bana, beni sana vermiş. İşte sen can, ben de vücut! Sen muhabbet, ben gönül! Sen güzellik, ben aşk! Sen güneş gibi gözlerimi yaş…devamı"Sen beni bir kere gördün. Ben seni bir kere gördüm. İşte, gönlümüz ikiz yaratılmış. İşte Allah seni bana, beni sana vermiş. İşte sen can, ben de vücut! Sen muhabbet, ben gönül! Sen güzellik, ben aşk! Sen güneş gibi gözlerimi yaş içinde bırakıyorsun, ben gölge gibi senin, yalnız senin ayağının altında sürünüyorum! Birbirimizden burada ayrılırsak ötede birleşiriz. Bugün ayrılırsak yarın birleşiriz. Ayrı görünürüz, yine buluşuruz. Ayrı sanılırız, daima biriz."
(Sayfa 7)
Tanzimat döneminin en önemli yazarlarından biri olan Namık Kemal'in en çok ilgi gören eseri. Ben çok sevdim. Yaklaşık 150 yıl önce böylesine önemli bir eser yazmak cesaret ister. Dönemin insanlarını o kadar çok etkilemiş ki yazar sürgüne gönderilmiş.. Tiyatrosu şuan var mıdır bilmem ama mutlaka okunmalı ve izlenmeli.